15 najlepszych atrakcji Staraya Russa, Rosja

1 358
60 321

Stara Russa to miasto w obwodzie nowogrodzkim o bogatej przeszłości. Jego rozkwit związany jest z przemysłem solnym. Pomimo tego, że miasto leży nad rzeką, przez długi czas były problemy z wodą pitną, właśnie z powodu soli. Problem został rozwiązany dopiero po zbudowaniu wieży ciśnień. Jednak wysoka mineralizacja miała również pozytywne strony - w Staraya Russa otwarto kurort o tej samej nazwie.

Architektura miejska jest typowa dla centralnej Rosji. Mimo okupacji zachowało się tu wiele budowli z przeszłości, w tym Klasztor Przemienienia Pańskiego. Ogólnie jest tu wiele obiektów religijnych, a większość z nich jest czynna. Lata wojny pozostały w pamięci mieszczan i uwiecznione dla potomnych w Muzeum Frontu Północno-Zachodniego. W jego zbiorach znajduje się także ekspozycja upamiętniająca kampanię afgańską.

Co zobaczyć i gdzie się udać w Starej Rusie?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Katedra Zmartwychwstania Pańskiego

Zbudowany na blasku Polisti i Pererytitsa. Pierwszy budynek katedry pochodzi z lat 90. XVII wieku. W 1833 r. został gruntownie przebudowany, m.in. powiększony. Zniszczenia spowodowane ostrzałem podczas wojny były ogromne. Wymagał remontu, po którym katedra mieściła kolejno kino, klub, magazyn i muzeum. Do Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej powrócił w 1992 r., jednocześnie rozpoczęto nabożeństwa.

Katedra Zmartwychwstania Pańskiego

Plac Katedralny i wieża ciśnień

W przeszłości obszar ten nazywał się Placem Handlowym. Były awantury handlowe, zniszczone ostatecznie w czasie okupacji. Ze starej zabudowy zachowała się jedynie wieża ciśnień. Budowa pomogła zapewnić miastu świeżą wodę, z którą były problemy. Picie wody z okolicznych rzek nie było możliwe ze względu na zasolenie. Dlatego w 1908 roku władze przystąpiły do ​​budowy 50-metrowej secesyjnej wieży.

Plac Katedralny i wieża ciśnień

Ośrodek wypoczynkowy „Stara Russa”

Jeden z najstarszych kurortów w centralnej Rosji powstał w 1828 roku. W latach 30. XX wieku powstały pierwsze budynki z łaźniami różnych klas. Następnie, aby poprawić swoje zdrowie, przybywali tu znani ludzie w kraju, w tym wielcy książęta Aleksiej i Włodzimierz. W czasie wojny uzdrowisko stało się szpitalem, a jego zabudowania uległy częściowemu zniszczeniu. W tej chwili Staraya Russa ma status CJSC.

Ośrodek wypoczynkowy „Stara Russa”

Fontanna Murawjowskiego

Najpotężniejsze źródło mineralne Starego Świata. Fontanna została nazwana na cześć ministra Murawjowa. Zainicjował wiercenie nowej studni. Jego głębokość wynosi około 110 metrów. W 1859 roku projekt został przekazany specjalnej komisji. Uszlachetniono teren wokół, dobudowano metalowy namiot. W latach wojny konstrukcja uległa zniszczeniu, później pojawiła się nowa szopa, którą jednak rozebrano z powodu rdzy.

Fontanna Murawjowskiego

Klasztor Spaso-Preobrażeński

Najstarszy budynek w mieście uznany za pomnik historii. Pierwsza wzmianka w kronikach pochodzi z 1192 roku. Pierwsza świątynia była drewniana i wkrótce spłonęła podczas wielkiego pożaru. Aktywny rozwój terytorium klasztoru odbywał się w XVII wieku za pieniądze przemysłu solnego. Obecnie mieści się w nim muzeum historii lokalnej. Do kolekcji weszły dobrze zachowane freski z XV-XVII wieku.

Klasztor Spaso-Preobrażeński

Kościół Świętej Trójcy

W swojej historii świątynia przeżywała wiele kłopotów. W XVII wieku rozprzestrzenił się na nią pożar z sąsiedniego budynku, w wyniku którego kościół trzeba było odbudować. W 1836 r. huragan zburzył kopułę i uszkodził stropy. W trakcie renowacji całkowicie zmieniono plan konstrukcji. W czasach sowieckich był tu magazyn zboża. Od lat 80-tych kościół pełni funkcję sali wystawowej. Został zwrócony Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej dopiero w 1997 roku.

Kościół Świętej Trójcy

Kościół Świętego Wielkiego Męczennika Mina

Data budowy kościoła to 1371 rok, ale są to dane nieścisłe. Świątynia nie jest wymieniana w kronikach, więc wnioski badaczy opierają się na faktach pośrednich. W czasach sowieckich budynek został przejęty przez miejski komitet wykonawczy. Świątynia ucierpiała od ostrzału podczas II wojny światowej. Został naprawiony, ale nie było pełnej renowacji. W tej chwili nie odbywają się nabożeństwa, a drzwi są również zamknięte dla turystów.

Kościół Świętego Wielkiego Męczennika Mina

Kościół św. Jerzego

Pierwsza świątynia pojawiła się w tym miejscu w 1410 roku. Jej mury stały się podstawą do budowy nowej budowli sakralnej w połowie XVIII wieku. Kościół jest jednokopułowy, podobnie jak jego północna granica. W pobliżu w latach 80. XIX wieku wzniesiono dzwonnicę. Nabożeństwa nie odbywały się pod rządami sowieckimi. W czasie okupacji świątynia została na krótko udostępniona parafianom. Po wojnie dzwonnica została rozebrana, a później odrestaurowana.

Kościół św. Jerzego

Kościół św. Mikołaja

Data budowy pierwszej świątyni to 1371 rok. Była ona większa od obecnej i popadła w ruinę w okresie Kłopotów. W 1910 r. wzniesiono nowy kościół. Cechą jego konstrukcji był brak wewnętrznych słupków. Trójkondygnacyjna dzwonnica pojawiła się dopiero sto lat później. Po dojściu do władzy bolszewików świątynia była muzeum, a później magazynem. W 1991 roku budynek został przekazany gminie staroobrzędowców.

Kościół św. Mikołaja

„Posiadłość średniowiecznego Ruszanina”

Interaktywny skansen zajmuje powierzchnię 1700 m². Osiedle średniowieczne powstało na podstawie badań archeologicznych. Z tego powodu budynki tutaj są autentyczne w stosunku do prawdziwych, a rozrywka jest również odpowiednikiem prawdziwych rzemiosł i codziennego życia z przeszłości. Ekspozycja zaprasza zwiedzających od 2014 roku. Zakup jednego biletu uprawnia do wstępu do wszystkich obiektów osiedla.

„Posiadłość średniowiecznego Ruszanina”

Dom-muzeum F. M. Dostojewskiego

Pisarz wraz z rodziną wynajął w 1873 roku dwupiętrowy dom w Starej Rusi jako daczę. Tutaj Dostojewski pracował nad wieloma swoimi dziełami, w tym nad Braćmi Karamazow. W 1909 roku postanowiono przekształcić budynek na skarpie rzeki Pererytitsa w muzeum. Proces ten został jednak opóźniony, a autentyczne wnętrza i przedmioty osobiste udostępniono zwiedzającym dopiero w latach 80.

Dom-Muzeum F. M. Dostojewskiego

Muzeum Frontu Północno-Zachodniego

Otwarty od 2003 r. Ekspozycja muzeum obejmuje wszystkie wydarzenia, które miały miejsce w powiecie podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Ekspozycje opisują walki, konspirację wyzwoleńczą oraz życie miasta w czasie okupacji. Jednym z ważnych eksponatów jest dzwon odlany w 1672 r. Podarował go miastu Piotr I. Od 2011 r. funkcjonuje dział poświęcony wojnie w Afganistanie.

Muzeum Frontu Północno-Zachodniego

Pomnik „Orzeł”

Projekt rozpoczął W. Martynow w 1893 roku. Gdy wyszedł na front, I. Wittenberg kontynuował prace nad stworzeniem pomnika. Wysokość kompozycji to około 5 m. Na czworościennej steli osadzona jest kula, a na niej orzeł z rozpostartymi skrzydłami. Poświęcono pomnik żołnierzom pułku Wilmanstrand. W czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej został postrzelony. Całkowicie odrestaurowany w 1953 roku.

Pomnik „Orzeł”

żywy most

Przerzucony przez rzekę Polist. Dokładna data budowy nie jest znana. Początkowo most składał się z tratw. Leżały tuż nad wodą i kołysały się, więc pojawiła się nazwa „Alive”. Próbowali oficjalnie zmienić nazwę na „Aleksandrowski”, ale popularna nazwa została zbyt mocno ustalona. Obecny wygląd most uzyskał po 1890 roku. Od lat 20. XX wieku do wojny kursowała tędy linia tramwajowa.

Żywy most

Wiosna Carycyna

Powstała podczas wiercenia studni pod warzelnię soli w latach 30. ubiegłego wieku. Siła źródła pozwoliła pracować trzem młynom. Nazwę źródła nadano w podzięce Katarzynie II za herb miasta, odzwierciedlający jego historię. Obecnie nie jest w żaden sposób użytkowany, a woda ze źródła po prostu wpływa do rzeki. Wokół utworzyło się małe jezioro. Nie zamarza nawet zimą przy silnych mrozach.

Wiosna Carycyna