15 najlepszych atrakcji w Tarragonie

Zabytkowy amfiteatr z II wieku, zbudowany tuż przy wybrzeżu. Arena mogła pomieścić do 13 000 widzów. Toczyły się tu walki gladiatorów i prześladowania pierwszych chrześcijan przez dzikie zwierzęta. W IV wieku, po uznaniu religii chrześcijańskiej, na arenie wzniesiono świątynię upamiętniającą męczenników, z której do dziś zachowały się jedynie ruiny. Amfiteatr został odkryty w połowie XX wieku podczas wykopalisk archeologicznych.

Kościół katolicki zbudowany w stylu wczesnogotyckim w XII-XIII wieku. Znajduje się w historycznym centrum miasta, które otoczone jest murem twierdzy zachowanym z czasów Cesarstwa Rzymskiego. Wcześniej na miejscu katedry znajdowała się starożytna świątynia Jowisza, wczesnochrześcijańska bazylika Wizygotów i meczet. Wnętrze zdobi XV-wieczny ołtarz, ławy i stiukowe stropy z XIV wieku.

Bulwar z szeroką częścią dla pieszych, która rozciąga się od dworca autobusowego do wybrzeża Morza Śródziemnego. Wzdłuż alei ciągną się malownicze secesyjne budynki i niezwykłe pomniki. Mocno zadomowiły się tu restauracje, w których można skosztować kuchni różnych regionów Hiszpanii. Rambla Nova zawsze tętni życiem: spacerują turyści, grają uliczni muzycy, a „żywe” rzeźby demonstrują swoje umiejętności.

Cyrk został zbudowany w I wieku jeszcze przed amfiteatrem. Jak wszystkie tego typu konstrukcje, w starożytnym Rzymie był przeznaczony do wyścigów rydwanów. Przedstawienia odbywały się tu aż do V wieku, gdyż uznana wówczas religia chrześcijańska nie miała nic przeciwko takim rozrywkom. Do dziś zachowała się tylko część budynku: kamienne schody, trybuny i fragmenty elewacji.

Pozostałości murów twierdzy miasta Tarraco, które według wielu znawców są najlepiej zachowanymi przykładami architektury militarnej z okresu Cesarstwa Rzymskiego. Fortyfikacje obronne zostały wzniesione w II wieku pne w celu ochrony miasta. W 2000 roku zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Dziś wzdłuż murów biegnie popularna trasa turystyczna.

Kolekcja muzeum znajduje się na trzech piętrach i składa się z przedmiotów znalezionych podczas wykopalisk archeologicznych na terenie Tarragony. Można tu podziwiać starożytne rzeźby, ceramikę, rzymskie mozaiki, broń, monety i inne artefakty. Zwiedzający mogą również obejrzeć film o historii miasta. Wystawa pojawiła się w połowie XIX wieku, dziś nosi zaszczytny tytuł najstarszego muzeum w Katalonii.

Stary dwór z XV wieku, który od XVIII wieku należał do Carlosa de Castellarnau. Po zakupie arystokrata przebudował budynek w stylu barokowym, jednak w wyglądzie elewacji zachowały się cechy gotyckie i renesansowe. Pomieszczenia rezydencji zdobią meble z XVIII-XIX wieku, elegancka chińska porcelana, kaflowe freski i bogate obrazy. Mieszkańcy Tarragony wierzą, że w domu mieszka duch - duch szalonej córki Carlosa de Castellarnau.

Ekspozycja sztuki współczesnej rozpoczęła swoją działalność w 1976 roku, została zorganizowana na terenie trzech dworów z XVIII wieku. W muzeum można zobaczyć prace katalońskich artystów L. Saumelsa, R. Carrete, S. Martorela i innych mistrzów. Oprócz obrazów eksponowane są tu gobeliny, rzeźby, meble i biżuteria. Część kolekcji pochodzi z okresu XII-XVIII wieku.

Mieszkańcy Katalonii mają ciekawą tradycję – podczas świąt i uroczystości budują „żywe” piramidy. Jego początki sięgają XVII wieku: w tym czasie taniec Muisharanga był bardzo popularny w Walencji, co zakończyło się budową „żywej” wieży. Pomnik Castelleros jest poświęcony tej tradycji. Przedstawia grupę ludzi stojących sobie na ramionach. Na szczycie piramidy umieszczona jest postać dziecka machającego ręką.

Arena została zbudowana w 1888 roku w stylu Art Nouveau przez architekta RS Rikoma. W 2006 roku został zamknięty z powodu renowacji, która trwała 4 lata. Ale zaktualizowane listy nie miały ponownie otworzyć drzwi dzielnym torreadorom, ponieważ Katalonia przyjęła prawo zakazujące walk byków. Dziś arena służy do rozgrywania zawodów sportowych i koncertów.

Cmentarz z III-V wieku, który został odkryty podczas budowy fabryki tytoniu na początku XX wieku. Nekropolia składa się z 2 tys. grobów. Sądząc po nagrobkach, pochowano tu przedstawicieli różnych klas. Według licznych świadectw uzyskanych podczas wykopalisk, znajdowała się tu bazylika poświęcona chrześcijańskim męczennikom, którzy zginęli na arenie.

Kamieniołom znajduje się około 4 km od Tarragony. Jej rozwój rozpoczął się w czasach Cesarstwa Rzymskiego w II wieku pne. Miejscowy kamień został użyty do budowy kolonii Tarraco (współczesna Tarragona). Kamieniołom od dawna nie działa, ale jest bardzo atrakcyjny turystycznie. Stoi tu 16-metrowa kamienna kolumna obelisku, skąd przypuszczalnie rozpoczęto wydobycie.

Kamienna konstrukcja, która kiedyś służyła do dostarczania wody do miasta. W sumie w Tarragonie były dwa akwedukty, do dziś przetrwał tylko jeden. Struktura rozciąga się nad głębokim wąwozem, osiąga wysokość 27 metrów. Nazwa „Most Diabła” została nadana akweduktowi dzięki legendzie, według której sam diabeł pomógł go zbudować w zamian za duszę tego, kto pierwszy przejdzie przez most.

Linia brzegowa Tarragony rozciąga się na prawie 15 km. Miasto położone jest w centrum Costa Dorada - popularnego regionu turystycznego Katalonii i całej Hiszpanii. Prawie wszystkie tutejsze plaże mają łagodne wejście do morza i są idealne dla rodzin z dziećmi. Wiele z nich zostało wyróżnionych prestiżowym znakiem Błękitnej Flagi. Większość plaż jest wyposażona w infrastrukturę, niektóre znajdują się w odludnych miejscach.

Taras widokowy położony na wysokości 23 metrów nad poziomem morza. Roztacza się stąd piękny widok na nabrzeże, morze, dachy domów, a także rzymski amfiteatr. Teren jest chroniony żeliwnym ogrodzeniem. Zgodnie z popularnymi przekonaniami, jeśli trzymasz się żelaznych prętów, na pewno nadejdzie szczęście. Jest kawiarnia, w której można coś przekąsić, oraz ławki, na których siedząc można długo podziwiać urzekające krajobrazy.