Top 20 atrakcji w Naberezhnye Chelny, Rosja

538
57 681

Naberezhnye Chelny to jedna z największych osad w Tatarstanie. Pierwszym skojarzeniem, które pojawia się na wzmiankę o nim, jest fabryka KamAZ. Miasto ma ciekawą strukturę: ulice nie zostały zlikwidowane, ale mieszkańcy w większym stopniu kierują się nie nimi, a dzielnicami-zespołami. Każdy z nich ma swój własny numer seryjny od 1 do 50.

Mieszkańcy pamiętają i szanują własną historię i nie dokonują znaczących zmian w już ustalonych zabytkach. Na przykład teatr „Rzemieślnicy” w treści odszedł daleko od swojego założenia, ale nie zmienił swojej zwykłej nazwy. Jeśli chodzi o rzeźby i pomniki, to wiele z nich wykonali miejscowi rzemieślnicy. Szczególnie wyróżniają się prace Ildara Khanova. Zdobią Bulwar Entuzjastów i inne zakątki miasta.

Co zobaczyć i gdzie się udać w Nabierieżnym Czełnym?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Bulwar Entuzjastów

Główną ozdobą tego obszaru spacerowego są fontanny i rzeźby. Autorem niezwykłych postaci jest Ildar Khanov. Czas montażu jest różny: prace artysty pojawiały się na bulwarze w latach 1981-1991. Głównymi materiałami są beton i wielobarwne mozaiki. Najbardziej godne uwagi rzeźby to: „Anioł Stróż”, „Odrodzenie”, „Drzewo Życia”. Pod koniec sierpnia na bulwarze tradycyjnie odbywa się festiwal kwiatów.

Bulwar Entuzjastów

Rosyjski Teatr Dramatyczny „Rzemieślnicy”

Wernisaż odbył się w 1975 roku. Pierwszy występ dali aktorzy nieprofesjonalni. Wielu z nich pracowało w zakładzie KamAZ. To dzięki nim teatr zyskał swoją nazwę. W 1982 roku zespół został częściowo przekazany zakładowemu Domowi Kultury na próby i spektakle. Z biegiem czasu nastąpiła zmiana wektora rozwoju. Obecnie zespół tworzą absolwenci uczelni teatralnych.

Rosyjski Teatr Dramatyczny „Rzemieślnicy”

Tatarski Teatr Dramatyczny

Jeden z najmłodszych teatrów w Tatarstanie otworzył swoje podwoje dla publiczności w latach 90. ubiegłego wieku. Przez kilka lat trupa wynajmowała część pomieszczeń Domu Kultury Energetik. Otrzymawszy status teatru państwowego, teatr przeniósł się do przestronnego budynku, który zajmuje do dziś. Część spektakli polega na udziale publiczności w przedstawieniach. Te niezwykłe warsztaty należy rezerwować z wyprzedzeniem.

Tatarski Teatr Dramatyczny

Muzeum Historii i Wiedzy Lokalnej

Działa od 1972 roku. Fundusze znacznie wzrosły od czasu otwarcia i obecnie mają około 40 000 pozycji. W zbiorach znajdują się odtworzone wnętrza z przeszłości, znaleziska archeologiczne, stroje ludowe, trofea wojskowe. Wśród eksponatów jest wiele oryginałów, ale zdarzają się też atrapy. Wystawy o różnej tematyce opowiadają o historii regionu od starożytności do współczesności.

Muzeum Historii i Wiedzy Lokalnej

Galeria Sztuki

Został otwarty w 1980 roku i stał się oddziałem Państwowego Muzeum Sztuk Pięknych Republiki. Galeria posiada bogate fundusze, ponadto pełni funkcję repozytorium sztuki dekoracyjnej i użytkowej, malarstwa i rzeźby. Wystawy czasowe sprowadzane są tu z głównych muzeów kraju, w tym z Ermitażu. Organizowane są wystawy prac lokalnych artystów. Na bazie galerii odbywają się wykłady i seminaria.

Galeria Sztuki

Katedra Świętego Wniebowstąpienia

Murowany kościół na tym miejscu został zbudowany w 1872 roku. Wcześniej był tu klasztor, który po ruinach nie został odbudowany. Świątynia była otwarta dla wiernych do lat 30-tych ubiegłego wieku. Następnie budynek zaadaptowano na młyn. W latach 80. zwrócono ją Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, a wieś Borowetskoje, w której znajduje się katedra, stała się peryferiami miasta. Kościół posiada szkółkę niedzielną. W pobliżu jest źródło.

Katedra Świętego Wniebowstąpienia

Świątynia Serafinów z Sarowa

Zbudowany do 2006 roku nad brzegiem Kamy, w miejscu, gdzie w przeszłości stał kościół proroka Eliasza. Prace trwały ponad 10 lat. Świątynia posiada niezwykły i bardzo piękny ikonostas. Jego główną ikoną jest wizerunek Serafina z Sarowa, prezent od patriarchy. W pobliżu ustawiono klomby i klomby oraz wzniesiono kaplicę bramną. Teren wokół otoczony kutym płotem z wzorzystymi bramami.

Świątynia Serafinów z Sarowa

Świątynia Kosmy i Damiana

Zbudowany w 1859 roku we wsi Orłowka, która obecnie jest częścią Nabierieżnego Czełny. Świątynia była zamknięta od lat 30-tych do 90-tych. Podczas jego renowacji postanowiono stworzyć zespół budynków. Oprócz kościoła obejmował: dzwonnicę, kaplicę, pawilony oraz ogrodzenie z bramami. Styl architektoniczny jest rosyjsko-bizantyjski. W pobliżu znajduje się cerkiew Andrieja Rublowa i Dom Księgi Prawosławnej.

Świątynia Kosmy i Damiana

Meczet Tauba

Otwarcie meczetu zbiegło się w czasie z obchodami 1100. rocznicy przyjęcia islamu przez Wołgę w Bułgarii w 1992 roku. Wystrój wnętrz - marmur i ornament rzeźbiony. Jedyny minaret wznosi się na 53 metry. Na jej szczycie znajduje się pozłacany półksiężyc, na którym zapisane są wersety z Koranu. Wygląd meczetu łączy tradycje Tatarstanu z nowoczesnymi trendami islamskiej architektury Wschodu.

Meczet Tauba

Meczet Nur-Ikhlas

Położony w pobliżu Parku Nadmorskiego. Został zbudowany w latach 90-tych i jest największym meczetem w mieście. Budynek jest przestronny w środku, każdy hol i korytarz urządzony jest w specjalnym stylu. Minaret jest dołączony do północnej części budynku. Wokół znajduje się strefa parkowa, w tym ogród z kwiatami. W święta i wieczorem meczet jest oświetlony. W pobliżu znajduje się sklep z towarami muzułmańskimi.

Meczet Nur-Ikhlas

"Ojczyzna"

Pomnik został odsłonięty w 1975 roku. Uroczystość wpisała się w obchody 30. rocznicy Zwycięstwa. Lokalny wieczny płomień zapalił się od ognia na Mamaev Kurgan. Autorem projektu został Ildar Khanov. Wysokość jego dzieła wynosi około 15 m. Wymiary umożliwiły wypisanie na pamiątkowej ścianie nazwisk siedmiu tysięcy bohaterów, którzy zginęli w obronie ojczyzny. Podczas swojego istnienia „Ojczyzna” nigdy nie została przywrócona.

Ojczyzna

Kompleks pamięci. Musa Jalil

W 1985 roku otwarcie kompleksu zbiegło się w czasie z 40. zwycięstwem w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej. Musa Jalil, pochodzący z chłopów tatarskich, zasłynął ze swojego zbioru wierszy „Moabit Notebook”. Większość dzieł napisał będąc więźniem nazistów. Za męstwo i wytrwałość poeta otrzymał tytuł Bohatera ZSRR. Musa został stracony w 1944 roku i stał się dla rodaków symbolem odwagi.

Kompleks pamięci. Musa Jalil

Pomnik Włodzimierza Wysockiego

Zainstalowany bliżej obrzeży miasta w 2003 roku. Kompozycja składa się ze stylizowanej sceny, zepsutej gitary, dzwonka i promieni w formie smyczków. Autorem projektu jest miejscowy rzeźbiarz V. Nesterenko. Powodem powstania pomnika była historia wizyty Wysockiego w Nabereżnym Czełnym w latach 70. w ramach objazdu Teatru Taganka. Hotel, w którym zatrzymali się artyści, został również nazwany imieniem Włodzimierza Siemionowicza.

Pomnik Włodzimierza Wysockiego

Pomnik Gabdulla Tukay

Uroczyste otwarcie z udziałem urzędników odbyło się w 2011 roku. Wydarzenie to wpisało się w szeroko zakrojone obchody 125. rocznicy urodzin poety. Za postacią Gabdulli Tukay kryje się pełnoprawna instalacja. Autorzy nie chcieli zostawić pisarza samego, więc otoczyli go bohaterami dzieł. Pomnik stoi w pięknym parku z klombami i terenem spacerowym.

Pomnik Gabdulla Tukay

Pomnik „Chwała budowniczym KamAZ!”

Zainstalowany na sztucznym nasypie przed terenem przemysłowym kompleksu zakładów Kama w 1981 roku. Został stworzony przez członków Brygady Czerwonego Sztandaru. Pomnik poświęcony jest produkcji drugiego etapu KamAZ. Skrobak i spychacz, a także wzgórze - prosta kompozycja, ale pełna znaczenia. Symbolizuje pracę robotników, którzy musieli „odgarnąć” dużo ziemi, zanim ktoś doceni ich wysiłek.

Pomnik „Chwała budowniczym KamAZ!”

Centrum biznesowe „2.18”

Jeden z najbardziej charakterystycznych budynków w mieście. Ludzie nazywali to „skull-teika” ze względu na kształt górnych pięter i dachu. Wysokość - 81 metrów, liczba pięter - 24. Projektowanie i budowę rozpoczęto jeszcze w czasach sowieckich. Zawirowania finansowe i pierestrojka doprowadziły do ​​zamrożenia projektu. Dzięki zagranicznym inwestorom prace wznowiono w naszym stuleciu, aw 2005 roku oddano do użytku centrum biznesowe.

Centrum biznesowe „2.18”

Delfinarium Naberezhnye Chelny

Jedyne delfinarium w Tatarstanie zostało otwarte w 2006 roku. Budynek nie został specjalnie zbudowany, ale już istniejący został przebudowany. Widownia może pomieścić 350 widzów. W wodnym show biorą udział nie tylko delfiny, ale także lwica morska. Występy odbywają się niemal codziennie. Dodatkowe programy obejmują pływanie z delfinami w basenie lub przejażdżkę miniaturową łódką z dziećmi w ich otoczeniu.

Delfinarium Naberezhnye Chelny

Park Zwycięstwa

Złamany w 1975 roku i przez długi czas tylko teren z atrakcjami był popularny wśród mieszczan. Nie tak dawno temu zrekonstruowano park, dzięki czemu zielona wyspa stała się bardziej zadbana. W 2016 roku zainstalowano nowy diabelski młyn. Na trzech scenach odbywa się co najmniej 60 imprez w ciągu roku. Namioty z jedzeniem i pamiątkami działają. Na terenie parku znajduje się Aleja pracowników przydomowych. W pobliżu wystawiony sprzęt wojskowy z przeszłości.

Park Zwycięstwa

Park Nadmorski

Popularne miejsce na pobyt. Istnieje wiele atrakcji dla turystów i mieszkańców. Miłośnicy szachów mogą grać figurami o imponujących rozmiarach. Wyposażona została nowoczesna wielokilometrowa ścieżka rowerowa. Zimą przez cały park poprowadzone są trasy narciarskie. Na zboczu wzgórza ustawione są duże litery - nazwa miasta w języku tatarskim. W parku odbywają się koncerty i ważne wydarzenia.

Park Nadmorski

Rzeka Kama i Zbiornik Niżniekamsk

Jeden z największych dopływów Wołgi - Kama - przepływa przez kilka regionów Rosji i ma łączną długość ponad 1800 km. Jest żeglowna na około połowie swojej długości. Zbiornik Nizhnekamsk pojawił się na rzece w 1979 roku. Stał się główną atrakcją przyrodniczą Naberezhnye Chelny. Na brzegu zbudowano place zabaw i boiska sportowe, są miejsca na pikniki i wędkowanie, pływa statek motorowy.

Rzeka Kama i Zbiornik Niżniekamsk