25 najlepszych atrakcji Teodozji, Rosja

589
63 144

Jednym z najcieplejszych i najbardziej słonecznych kurortów na Krymie jest dzielnica Teodozja. Morze nagrzewa się tu już na początku czerwca, więc sezon kąpielowy trwa dłużej niż w innych częściach półwyspu. Feodosia znajduje się na długim piaszczystym wybrzeżu, dlatego lokalne plaże są uważane za najwygodniejsze i najwygodniejsze do rekreacji.

Pod względem liczby zabytków miasto nie ustępuje Sewastopolu i kultowym miejscom południowego wybrzeża Krymu. Znajduje się tu wiele średniowiecznych świątyń, starożytna twierdza Kafa, a także malownicze dwory z XIX-XX wieku. Wiele miejsc w Teodozji jest związanych z imieniem wielkiego artysty I.K. Urodzony tutaj Aivazovsky żył i tworzył niezrównane pejzaże morskie.

Co zobaczyć i gdzie pojechać w Teodozji?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Genueńska twierdza Kafa

Średniowieczne fortyfikacje z XIV wieku, zbudowane w czasach Republiki Genui, która istniała na Krymie. Mieściła się tu rezydencja biskupa, pałac konsularny, sąd, urzędy administracyjne i pomieszczenia gospodarcze. Większość budynków rozebrano w XIX wieku. Do dziś zachowała się tylko część murów, kilka wież, most, cerkwie ormiańskie oraz budynek łaźni tureckiej.

Genueńska twierdza Kafa

Wieża Świętego Konstantyna

Budowla została wzniesiona w 1382 roku w celu ochrony Teodozji (Kafa) przed atakiem od strony morza. W 1475 roku, po zdobyciu Krymu przez Turków osmańskich, do wieży dobudowano dodatkowy bastion (dziś zachowały się z niego tylko fundamenty). Na początku XX wieku wieża św. Konstantyna została odrestaurowana przez specjalistów zaproszonych z Włoch. W tej postaci dotrwała do naszych dni.

Wieża Świętego Konstantyna

Domek Stambuli

Willa na Aivazovsky Prospekt, zbudowana w 1914 roku dla kupca I. Stamboli. Po rewolucji październikowej 1917 r. dacza została znacjonalizowana. Od 1921 r. mieściło się tu sanatorium, później szpital wojskowy i przychodnia. Po rozpadzie ZSRR lokal stał się własnością prywatną, a na jego terenie działała restauracja. Od 2013 roku działa tu Muzeum Archeologii Podwodnej.

Domek Stambuli

Domek Miłosz

Budowlę wzniesiono w 1911 r. według projektu M. F. Piskunowa dla I. S. Krymowa, potomka dawnej dynastii karaimskiej. Nazwa „Dacha Miloss” została nadana na cześć bogini Wenus z Milo. Dwór zbudowany jest w eleganckim neoklasycystycznym stylu. Jego fasadę zdobi masywny grecki portyk z kolumnami w formie posągów. W czasach sowieckich budynek służył jako budynek internatu sanatorium Woschod.

Domek Miłosz

Galeria sztuki Aiwazowskiego

Muzeum, w którym eksponowane są prace słynnego malarza pejzaży morskich I. K. Aiwazowskiego. Pierwszą ekspozycję otwarto w 1845 roku na terenie dworu, w którym mieszkał artysta. W 1922 roku przekształcono go w muzeum państwowe. Oprócz kilkuset dzieł samego Aivazovsky'ego wystawionych jest tutaj około 12 000 obrazów o tematyce morskiej autorstwa różnych mistrzów.

Galeria sztuki Aiwazowskiego

Muzeum Aleksandra Grina

Muzeum Pamięci poświęcone pisarzowi A. Greenowi – twórcy opowiadania „Szkarłatne żagle” i innych równie ciekawych dzieł. Mieści się w budynku z 1891 r., w którym A. Green mieszkał od 1924 do 1929 r. Boczną ścianę dworu zdobi płaskorzeźba „Brygantyna”. Na ekspozycję składają się przedmioty gospodarstwa domowego i wyposażenia wnętrz należące do pisarza. W muzeum regularnie odbywają się wystawy, wieczory twórcze i spotkania z pisarzami, artystami i muzykami.

Muzeum Aleksandra Grina

Muzeum Mariny i Anastazji Cwietajewej

Zbiory muzeum poświęcone są krymskiemu okresowi twórczości sióstr Cwietajew. Składa się z eksponatów dostarczonych przez Dom-Muzeum M. A. Wołoszyna, Muzeum Wiedzy Lokalnej Teodozji, Galerię Sztuki. Aiwazowski. Wiele obiektów w kolekcji zostało zakupionych ze zbiorów prywatnych. W domu, w którym znajdowała się ekspozycja, w latach 1913-14 mieszkała A. Cwietajewa. Jej siostra Marina często tu przychodziła.

Muzeum Mariny i Anastazji Cwietajewej

Muzeum rzeźbiarki Very Muchiny

Vera Mukhina zasłynęła na całym świecie dzięki 25-metrowej monumentalnej rzeźbie „Robotniczka i dziewczyna z kołchozu”, stworzonej specjalnie na Wystawę Światową w Paryżu w 1937 roku. Muzeum poświęcone rzeźbiarce zostało otwarte w 1985 roku w miejscu, gdzie znajdował się dom rodziny Very Ignatievny. Ekspozycja odtwarza fragmenty pokoju W. Muchiny i jej warsztatu twórczego.

Muzeum rzeźbiarki Very Muchiny

Teodozja Muzeum Wiedzy Lokalnej

W 1811 r. Otwarto Muzeum Starożytności Teodozji (później przemianowane na Muzeum Krajoznawcze). Początkowo służył po prostu jako repozytorium artefaktów. W 1871 r. kosztem I.K. Aiwazowski. W XX wieku ekspozycję przenoszono jeszcze dwukrotnie, aż osiedliła się w dworku z XIX-XX wieku, gdzie nadal się znajduje.

Teodozja Muzeum Wiedzy Lokalnej

Muzeum Pieniądza Teodozji

Od czasów starożytnych monety były bite na terytorium Teodozji. Starożytni Grecy, Genueńczycy i Tatarzy Krymscy mieli własne pieniądze. Na początku XIX wieku w ramach Muzeum Starożytności w Teodozji powstała pierwsza ekspozycja numizmatyczna. Nowoczesne muzeum pieniądza powstało w 2003 roku z inicjatywy miejscowego kolekcjonera O. A. Romanowicza. W chwili obecnej w jej zasobach znajduje się około 30 tysięcy monet, z których najstarsze pochodzą z VII wieku pne. mi.

Muzeum Pieniądza Teodozji

Kościół Surb Sargis

Ormiańska świątynia z 1330 roku, która w XIV-XVI wieku pełniła funkcję duchowego centrum kulturalno-oświatowego diaspory ormiańskiej. Działali tu wybitni myśliciele i artyści tamtych czasów - Baberdetsi, Avetis, Christosatur, Simeon i inni. Cenne rękopisy powstałe w tym kościele przechowywane są w Paryżu, Jerozolimie i Wiedniu. W pobliżu świątyni znajduje się cmentarz, na którym I.K. Aivazovsky jest pochowany.

Kościół Surb Sargis

Grób IK Aiwazowskiego

Wybitny malarz morski został pochowany na dziedzińcu ormiańskiego kościoła Surb Sarkis w honorowym miejscu za jego szczególnie cenny wkład w rozwój kulturalny Teodozji i całego Krymu. Na początku XX wieku na polecenie wdowy po artyście postawiono na jego grobie marmurowy nagrobek, wykonany przez włoskiego rzeźbiarza Biogioli. W 1944 roku ona sama została pochowana obok artysty.

Grób IK Aiwazowskiego

Świątynia Iberyjskiej Ikony Matki Bożej

Pierwsza wzmianka o świątyni pochodzi z XIV wieku, choć uważa się, że istniała ona znacznie wcześniej. Przed przybyciem Turków osmańskich na Krym świątynią był ormiański kościół św. Jana Chrzciciela. Pod koniec XIX wieku został ponownie konsekrowany ku czci Iberyjskiej Ikony Matki Bożej. Ostatnie prace konserwatorskie przeprowadzono tu w 1996 roku. Obecnie kościół jest czynny.

Świątynia Iberyjskiej Ikony Matki Bożej

Meczet Mufti-Jami

Historyczny Meczet Piątkowy w Teodozji, zbudowany w pierwszej połowie XVII wieku. Budynek powstał na koszt społeczności tureckiej na wzór świątyń stambulskich. Pod koniec XVIII wieku, po wejściu Krymu w skład Imperium Rosyjskiego i do początku XX wieku, na terenie meczetu znajdował się katolicki kościół ormiański. W latach 90. budynek zwrócono społeczności muzułmańskiej.

Meczet Mufti-Jami

Kościół św. Jerzego

W XIV wieku świątynia była katholikonem (głównym kościołem) ormiańsko-katolickiego klasztoru Świętego Wielkiego Męczennika Jerzego Zwycięskiego. W tamtych czasach liczni pielgrzymi wyruszali stąd do Ziemi Świętej. W XIX wieku cerkiew została przebudowana, w wyniku czego pojawiła się ośmioboczna wieża z kopułą, charakterystyczna dla rosyjskiej architektury świątynnej.

Kościół św. Jerzego

Kościół św Katarzyny

Świątynia została ufundowana w 1892 roku w dniu urodzin Katarzyny II. Projekt budowlany powstał zgodnie z tradycjami architektonicznymi XVII wieku. Budynek został wzniesiony przez zespół wolontariuszy bez żadnych kosztów. Kościół św. Katarzyny to bardzo piękna i elegancka budowla, która zdobi krajobraz miasta. Jego fasada jest usiana licznymi dekoracyjnymi łukami i malowidłami ściennymi, a zwieńczona jest złoconymi kopułami.

Kościół św Katarzyny

park marynarski

Park znajduje się w miejscu dużego targu niewolników we wczesnym okresie osmańskim. Na targu sprzedawano niewolników wypędzanych przez Tatarów z Rusi Południowej i Europy Wschodniej. Plac został wytyczony ku pamięci marynarzy, którzy zginęli podczas obrony Teodozji podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Terytorium parku zdobią drewniane rzeźby wykonane ze starych pni drzew.

Park marynarski

Fontanna Aiwazowskiego

Otwarcie fontanny miało miejsce w 1888 roku. Początkowo władze miasta chciały nazwać ją na cześć Aleksandra III, ale cesarz wolał, aby źródło nosiło imię I.K. Aiwazowskiego, biorąc pod uwagę zasługi artysty dla miasta (zwłaszcza fakt, że zostało zbudowane kosztem malarza). Fontanna była częścią wodociągu Feodosia-Subash, który dostarczał Teodozji świeżą wodę.

Fontanna Aiwazowskiego

Fontanna „Do dobrego geniusza”

Pamiątkowa fontanna z 2004 roku, wzniesiona ku czci I.K. Aiwazowski. Pierwszy pomnik został stworzony przez wdzięcznych mieszczan w 1890 roku na cześć dnia, w którym artysta przekazał Teodozji darowiznę na 50 000 wiader wody dziennie ze źródeł Subash, które należały do ​​​​jego żony. Podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej pomnik w tajemniczy sposób zniknął. Nowy pomnik powstał pół wieku później ze środków miejskich.

Fontanna „Do dobrego geniusza”

Teodozja Delfinarium „Nemo”

Delfinarium zostało otwarte w 2012 roku i od tego czasu stało się popularną atrakcją miasta. To kompletne centrum rozrywki dla całej rodziny. Tutaj możesz odwiedzić zabawne pokazy z udziałem delfinów i lwów morskich, popływać z tymi niesamowitymi zwierzętami, a także zrobić zdjęcia i uzyskać dodatni ładunek na wiele dni do przodu.

Teodozja Delfinarium „Nemo”

Pierwsza miejska plaża

Piaszczysta plaża w centralnej części miasta, ciągnąca się wzdłuż brzegu morza na długości 300-350 metrów. Jego szerokość waha się od 40 do 50 metrów. Dzięki dogodnemu zejściu do morza oraz płytkiemu i łagodnie opadającemu dnu plaża cieszy się dużą popularnością wśród turystów z dziećmi. Powstała tu cała niezbędna infrastruktura do komfortowego pobytu. Na plaży można pływać od wiosny, ponieważ woda tutaj dość szybko się nagrzewa.

Pierwsza miejska plaża

Plaża „Kamyki”

Plaża ma około 1 km długości i znajduje się w centralnej części Teodozji. Składa się z mieszanki małych kamyków i piasku i ma łagodne wejście do morza. Na terenie plaży znajduje się kompleks rozrywkowy z atrakcjami, wypożyczalnią środków transportu wodnego, kawiarniami i licznymi namiotami z pamiątkami. W sezonie plaża jest odwiedzana przez wystarczająco dużą liczbę turystów, więc może być tu tłoczno.

Plaża „Kamyki”

złota plaża

Zadbana piaszczysta plaża, położona w jednej z najlepszych dzielnic wypoczynkowych miejskiej dzielnicy Teodozja. Miejsce wyróżnia dogodna lokalizacja, doskonały klimat i ciepła woda. Rozciąga się stąd malowniczy widok na zatokę. Plaża jest wyposażona w parking i boiska sportowe. Większość jego terytorium należy do kompleksu turystycznego o tej samej nazwie.

Złota plaża

Klub plażowy 117

Popularna miejscowość wypoczynkowa położona na 117 km autostrady Symferopol-Kercz. Kompleks Beachclub 117 obejmuje plażę, klub nocny, dzienny bar i restaurację. Stale odbywają się tu muzyczne festiwale i święta, na które zapraszani są znani DJ-e. W ciągu dnia odwiedzający mogą uprawiać sporty wodne, opalać się czy grać w siatkówkę, a nocą potańczyć przy dobrej muzyce.

Klub plażowy 117

Latarnia morska Ilyinsky

Budynek znajduje się na Przylądku Św. Eliasza, 4,5 km od centrum Teodozji. Latarnia została oddana do użytku w 1899 roku. W 1910 roku zmodernizowano jego nieco prymitywne wyposażenie. Ostatnia wymiana przestarzałych obiektów na nowoczesne miała miejsce w 2006 roku. Przestrzeń w pobliżu latarni stanowi doskonałą platformę widokową dla turystów. Rozciąga się stąd panoramiczny widok na malowniczy port.

Latarnia morska Ilyinsky