20 najlepszych atrakcji w Dmitrovie, Rosja

240
28 380

Dmitrow jest jednym ze starożytnych miast regionu moskiewskiego: jest tylko 7 lat młodszy od stolicy. Budowa Kanału Moskiewskiego sprawiła, że ​​miasto stało się także portem. Możesz więc podróżować tutaj drogą wodną. Wielka Wojna Ojczyźniana odcisnęła swoje piętno na historii Dmitrowa. Na Wyżynie Peremilowskiej w jej pobliżu w 1941 roku toczyły się bitwy. Ich wynik uniemożliwił nazistom bezpośredni atak na Moskwę. Ten wyczyn jest naznaczony włączeniem Dmitrowa do liczby miast chwały wojskowej.

Głównymi atrakcjami są Kreml i liczne obiekty cerkiewne. Niektóre kościoły nie były zamknięte nawet w czasach sowieckich i były w stanie zachować swoje unikalne relikty. Kreml Dmitrowski stał się rezerwatem muzealnym, a jego eksponaty obejmują imponujący okres czasu iw pełni opowiadają o historii i kulturze regionu.

Co zobaczyć i gdzie się wybrać w Dmitrow?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Kreml Dmitrowski

Uznany za zabytek XII wieku. Była to rezydencja miejscowych książąt. Niedługi czas w różnych okresach był w posiadaniu Polaków i Litwinów. Każdy z obiektów zachowanych na terenie Kremla jest samodzielną atrakcją. Szczególnie wyróżnia się Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i wał ziemny. Długość tego ostatniego wynosi 980 metrów. Głównym wejściem na Kreml jest odtworzona w naszych czasach Brama Nikolska.

Kreml Dmitrowski

Katedra Wniebowzięcia

Zbudowany w pierwszych latach XVI wieku. W architekturze katedry widoczne są wpływy stylu włoskiego. Przypuszczalnie w projekt mogli być zaangażowani rzemieślnicy z Europy. Kilka renowacji zmieniło pierwotny wygląd świątyni. Największe zmiany nastąpiły w XIX wieku. Po dojściu do władzy bolszewików zniszczono iglicę i dzwony. Cudem ocalały pomalowane ściany oraz XVII-wieczny ikonostas.

Katedra Wniebowzięcia

Sowiecki plac

Znajduje się przed Kremlem. W przeszłości nazywał się Plac Górny i Plac Rewolucji. Stał się sowiecki w latach 20. ubiegłego wieku. Zainstalowano kilka fontann, które działają latem. W pobliżu znajduje się aleja spacerowa, wzdłuż której ciągną się budynki handlowe i kawiarnie. Na placu odbywają się masowe imprezy kulturalne. Obecnie odbywa się tam scena zgromadzeń. Terytorium zostało przywrócone w 2004 roku z okazji rocznicy miasta.

Sowiecki plac

Pomnik Jurija Dołgorukiego

Zainstalowany na Placu Sowieckim. Miasto założył Jurij Dołgorukij. Rzeźba pochodzi z 2001 roku. Dołgoruki stoi tyłem do wejścia na terytorium Kremla. Po przeciwnej stronie placu od 1950 roku stoi pomnik Lenina. Przywódca światowego proletariatu i książę wskazują na siebie. Ten zabawny zbieg okoliczności dał początek wielu interpretacjom tego gestu i żartom wśród miejscowych.

Pomnik Jurija Dołgorukiego

ulica Kropotkinskaja

Położony w pobliżu Kremla. Nazwany na cześć odkrywcy i anarchisty Petera Kropotkina. Ulica słynie przede wszystkim z rzeźb. Czas instalacji - 2003 r. Styl wszystkich figur jest taki sam i przedstawiają przedstawicieli różnych klas, a nawet stuleci. Na Kropotkińskiej jest ogrodnik z kotem, przechadzający się szlachcice, kupiec i jego żona, nauczyciel i inne barwne postaci.

Ulica Kropotkinskaja

Lokalne Muzeum Krajoznawcze Kraju Dmitrowskiego

Rezerwat muzealny został otwarty w 1918 roku. Znajduje się częściowo na terenie Kremla Dmitrowskiego i nosi odpowiednią nazwę. Łącznie w jedną strukturę muzeum wchodzi 12 budynków. Fundusze - 40 tysięcy jednostek magazynowych. Wśród eksponatów: ikony, malarstwo olejne, grafika, porcelana, meble, broń. Kompleks muzealno-wystawienniczy został oddany do użytku w 2004 roku. Stała ekspozycja opowiada o Dmitrowie od XVIII wieku do współczesności.

Lokalne Muzeum Krajoznawcze Kraju Dmitrowskiego

Dom-Muzeum PA Kropotkina

Oddział Kremla Dmitrowskiego. W tym domu badacz i anarchista Piotr Kropotkin spędził ostatnie lata swojego życia. Dwór posiada poddasze. Pokoje odtwarzają atmosferę początku ubiegłego wieku. Zbiór podzielony jest na kilka ekspozycji. Jedna z wystaw poświęcona jest hrabiemu Olsufiewowi, który wcześniej był właścicielem domu. Decyzja o utworzeniu muzeum zapadła w 1991 roku, a pierwszych gości przyjęło dopiero w 2014 roku.

Dom-Muzeum PA Kropotkina

Teatr „Wielkie Gniazdo”

W 1967 roku powstał zespół kreatywny. Teatrem amatorskim pozostawał do 1991 roku. Otrzymując nowy status, „Wielkie Gniazdo” otrzymało salę w regionalnym Pałacu Kultury. Trupa jest niewielka - tylko 14 profesjonalnych aktorów. Repertuar to klasyka, ale w interpretacji. Spektakle wystawiane są dla młodych widzów. Teatr bierze udział w najważniejszych festiwalach i spektaklach.

Teatr „Wielkie Gniazdo”

Klasztor Borysoglebski

Nie ma dokładnej daty założenia, choć klasztor wspominany jest w kronikach z XV wieku. Istnieje wersja, że ​​\u200b\u200bklasztor został założony przez Jurija Dolgorukiego. Na terytorium, oprócz katedry Borysa i Gleba, znajduje się kaplica, cele klasztorne, kościół św. Mikołaja, refektarz. Stare budynki sąsiadują z nowoczesnymi. Główną relikwią jest cząstka Krzyża Świętego. Dzięki temu co roku przybywają tu tysiące pielgrzymów.

Klasztor Borysoglebski

Pomnik świętych Borysa i Gleba

W 2006 roku odbyło się uroczyste otwarcie pomnika. Jego powstanie zbiegło się w czasie z rocznicą powstania klasztoru, który nosi imię tych dwóch świętych. Rzeźbiarz A. Rukovishnikov postanowił przedstawić Borysa i Gleba w strojach wojskowych, aby podkreślić ich wkład w obronę ojczyzny. Podstawa ma nietypowy kształt. Szczególnie wyróżnia się „łuk dachu”. Brązowe figury na koniach poświęcili przedstawiciele Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej.

Pomnik świętych Borysa i Gleba

cerkiew kazańska

Rok założenia to 1644. Sto lat później w tym miejscu pojawiła się nowa świątynia. Następnie w pobliżu zbudowano kaplicę, a także ciepłą granicę ikony Radość Wszystkich Smutnych. Główną relikwią jest kopia Życiodajnego Krzyża Pańskiego. W okresie sowieckim cerkiew nie była zamknięta i nie była przedmiotem prześladowań ani ingerencji w wartości. W cerkwi znajduje się biblioteka prawosławna i szkółka niedzielna.

Cerkiew kazańska

Cerkiew Wwedenskaja

Pierwsza wzmianka w rękopisach z XVII wieku. Budowla była drewniana, w XVIII wieku zastąpiona murowaną. W 1832 r. dobudowano trójkondygnacyjną dzwonnicę, a następnie dobudowano do niej kolejne „piętro”. Pierwotna dekoracja świątyni była bardzo bogata. W czasach sowieckich cerkiew nie była zamknięta. Wśród relikwii są cenne ikony, przedmioty osobiste i kosmyk włosów ze ślubów Hieromartyra Serafina.

Cerkiew Wwiedeńska

Kościół Świętej Trójcy

Uznany za pomnik architektury i historii. Został wzniesiony na przełomie XVIII-XIX wieku. Na planie budynku uwzględniono refektarz i dzwonnicę. Styl architektoniczny jest mieszanką baroku i klasycyzmu. Po rewolucji świątynia została zamknięta. Stopniowo niszczał i pozostawał nieczynny do 1996 roku. Po odbudowie dzwony ponownie zadzwoniły. Największą wartością jest Tichwińska Ikona Matki Bożej.

Kościół Świętej Trójcy

Cerkiew Sretenskaja

W tym miejscu w XVII wieku zbudowano drewniany kościół. Bez pomocy z zewnątrz popadł w ruinę, a po zwycięstwie w wojnie 1812 roku postanowiono wybudować tu nową świątynię. Pomysł był sponsorowany przez lokalnych kupców. Dwa lata później kościół przyjął pierwszych parafian. W czasach sowieckich wywieziono wszystkie kosztowności, sam budynek zajęto jako magazyn zboża. W 1992 powrócił do Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej. Teraz świątynia jest czynna.

Cerkiew Sretenskaja

Klasztor Nikolo-Peshnoshsky

Z siedzibą w Yakhromie. Klasztor założył jeden z uczniów Sergiusza z Radoneża w 1361 roku. Dwa wieki później rozpoczął się rozkwit klasztoru. Zakonnicy utrzymywali się dzięki handlowi, otrzymywali też pieniądze od przedstawicieli rodów szlacheckich. W czasach sowieckich klasztor zamknięto, a część budynków przeznaczono na muzea i dom dla inwalidów. Działa od 2007 roku.

Klasztor Nikolo-Peshnoshsky

Budynek dworca kolejowego

Chociaż budynek został zbudowany w 1887 roku, stacja została otwarta dopiero 13 lat później. Projekt jest typowy dla centralnej Rosji. W projekcie brakuje jednak wież i iglic, co nie jest charakterystyczne dla innych podobnych obiektów. Po prawej kasy podmiejskie, po lewej poczekalnia. Uważni turyści mogą dostrzec w architekturze ślady starożytnej rosyjskiej architektury. Jednak naprawy i nowoczesne malowanie ograniczyły takie szczegóły do ​​minimum.

Budynek dworca kolejowego

Park Brzozowy

Powstanie parku wiąże się z budową Kanału Moskiewskiego. Początkowo istniał tu zwykły pas leśny. Dopiero w 1966 roku park otrzymał oficjalny status i obecną nazwę. Kolejne dwie dekady to projektowanie stref rozrywki w formie atrakcji. W tym samym czasie powstała letnia scena i kawiarnia. Już w naszym stuleciu nastąpiła poważna przebudowa, która umożliwiła unowocześnienie parku i przyciągnięcie większej liczby zwiedzających.

Park Brzozowy

Wysokość Peremilovskaya (Yakhroma)

Znajduje się w Jakromie, skąd do Dmitrowa jest tylko półtora kilometra. W 1941 r. toczyły się tu walki wojsk radzieckich z wojskami hitlerowskimi. Nie rezygnując z wysokości, krajowi żołnierze byli w stanie zapobiec bezpośredniemu i błyskawicznemu atakowi na stolicę. Na pamiątkę tamtych wydarzeń w 1966 roku postawiono pomnik - postać żołnierza pędzącego do boju. Całkowita wysokość pomnika z brązu wraz z cokołem wynosi 28 metrów.

Wysokość Peremilovskaya (Yakhroma)

ośrodek narciarski "Sorochany"

Został zbudowany na zboczach grzbietu Klinsko-Dmitrovskaya. Ze względu na dogodną lokalizację i rozsądne ceny jest to jedno z najpopularniejszych centrów zajęć na świeżym powietrzu w regionie moskiewskim. Zimą czynnych jest kilka rodzajów tras, plenerowe lodowisko i kolejka linowa. Sezon trwa od grudnia do kwietnia. Ośrodek nadal działa w okresie letnim. Dostępne są boiska sportowe, mieszkania do wynajęcia, atrakcje wodne.

Ośrodek narciarski Sorochany

Kanał moskiewski

Dmitrov znajduje się prawie w środku planu projektu kanału. Całkowita długość sztucznej arterii wodnej wynosi 128 km. Na całej długości wzniesiono śluzy, tamy, elektrownie wodne, mosty. A woda z Wołgi „huśta się” za pomocą specjalnych pomp. Budowa miała miejsce w latach 30-tych ubiegłego wieku. Wtedy kanał stał się żeglowny. Prace prowadzono szybko, pracowali tu więźniowie specjalnie utworzonego obozu.

Kanał moskiewski