15 najważniejszych atrakcji Machaczkały, Rosja

873
44 805

Stolica Dagestanu leży nad Morzem Kaspijskim. Oto jedyny niezamarzający port Morza Kaspijskiego w Rosji. W pobliżu miasta znajdują się góry, lasy, jeziora, a nawet wydmy. Przyroda wokół miasta zapiera dech w piersiach, nawet dla doświadczonych podróżników. Niektóre obiekty, na przykład Góra Tarki-Tau, są ubiegane o wpisanie na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Powodem jest ogromna różnorodność gatunkowa flory i fauny.

Ulice miasta są umiarkowanie zmodernizowane: w pobliżu znajdują się zarówno budynki z czasów sowieckich, jak i nowe budynki. Niewtajemniczonych turystów może zaskoczyć ilość teatrów w Machaczkale. Niektóre z nich prezentują przedstawienia w językach niektórych narodowości, na przykład Teatr Awarów im. Gamzata Tsadasa. Ale dla wygody gości działa tłumaczenie symultaniczne.

Co zobaczyć i gdzie się wybrać w Machaczkale?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Plac Lenina

Zlokalizowany w centrum miasta przed budynkiem administracyjnym. Obecny kształt obszar ten uzyskał w 1952 roku. W przeszłości w tym miejscu wznosiła się Katedra Aleksandra Newskiego, która została zburzona. Przez krótki czas plac nosił imię Stalina. Stąd bierze swój początek główna ulica Machaczkały, aleja Rasula Gamzatowa. Wzniesiono tu pomnik Władimira Iljicza, wokół jest dużo terenów zielonych.

Plac Lenina

Centralny meczet Juma

Główny meczet Machaczkały został zbudowany na wzór Błękitnego Meczetu w Stambule. Projekt był finansowany przez muzułmanów z Turcji. Pierwotny budynek był mniejszy niż obecny. Powierzchnia została powiększona w 2007 roku - 10 lat po otwarciu. Pieniądze na poprawę terenu zbierano za pomocą telethonu. Podłoga w holu głównym pokryta jest zielonym dywanem z oznaczeniami: aby było wygodniej dla modlących się. Ściany pokryte są cytatami z Koranu.

Centralny meczet Juma

Katedra Świętej Zaśnięcia

W mieście zachowała się tylko ta cerkiew. Został zbudowany na samym początku XX wieku. Od dojścia do władzy bolszewików nabożeństwa odbywały się dopiero w latach czterdziestych XX wieku. Stopniowo chrześcijanie zaczęli opuszczać republikę, ale katedra nadal funkcjonowała. W 2004 roku dobudowano kaplicę św. Aleksandra Newskiego. Odmalowano również ściany i odnowiono ikonostas. Prace konserwatorskie prowadzili lokalni artyści.

Katedra Świętej Zaśnięcia

Muzeum Narodowe Republiki Dagestanu

Powstał w 1923 roku i jest największym tego typu obiektem na Północnym Kaukazie. Muzeum posiada 38 oddziałów, a łączne fundusze wszystkich placówek pod jego patronatem wynoszą 170 000 pozycji. Ekspozycja obejmuje: znaleziska archeologiczne, starożytne rękopisy, kolekcje malarstwa, przedmioty rzemiosła artystycznego. W swojej historii kilkakrotnie zmieniano jego nazwę. Obecną nazwę nosi od 2017 roku.

Muzeum Narodowe Republiki Dagestanu

Teatr Rosyjski im. M. Gorkiego

Pierwszy profesjonalny teatr w Dagestanie został otwarty w 1925 roku. Pod jego rządami powstało studio teatralne. Debiutanckie produkcje - spektakle oparte na arcydziełach klasyki krajowej i światowej. Teraz repertuar teatralny składa się z dzieł dla wszystkich grup wiekowych. Co sezon publiczność czeka na premierę, ale zespół nie odchodzi od tradycyjnych przedstawień. Zespół aktywnie podróżuje po Północnym Kaukazie i bierze udział w festiwalach.

Teatr Rosyjski im. M. Gorkiego

Teatr Kumyk nazwany na cześć A.P. Salawatowa

Założona w 1925 roku. Pierwsze oficjalne przedstawienie odbyło się dopiero 5 lat później. W latach 1932-1943 przebywał w Buynaksku. W 1955 roku teatr otrzymał imię Saławatowa, twórcy dramatu dagestańskiego. Zespół zyskał nowy budynek dopiero na początku XXI wieku. Wystawiane są zarówno narodowe dzieła kumyckie, jak i światowe klasyki, ale tłumaczone przez lokalnych dramatopisarzy.

Teatr Kumyk nazwany na cześć A.P. Salawatowa

Teatr Awarów nazwany na cześć Gamzata Tsadasy

Chociaż zespół powstał w 1935 roku, teatr przeniósł się do Machaczkały dopiero w 1968 roku. Posiada taką samą wiedzę, jak w momencie pojawienia się w mieście. Jak na swoje czasy konstrukcja była niemal futurystyczna. Jego fasada bardzo różni się od typowych. Foyer zdobią mozaikowe freski. Spektakle tradycyjnie odbywają się w języku awarskim, ale istnieje system tłumaczeń symultanicznych.

Teatr Awarów nazwany na cześć Gamzata Tsadasy

Teatr lalek w Dagestanie

Grupa lalkarzy połączyła się w trupę teatralną w 1941 roku. W repertuarze są różne utwory, ale najpopularniejsze oparte są na rosyjskich baśniach ludowych. Na bazie teatru odbywa się konkurs czytelników. Co roku przez kilka tygodni organizowane są spotkania dzieci i artystów. Budynek teatru wygląda jak zamek ze względu na dwie wieże znajdujące się po obu stronach wejścia.

Teatr lalek w Dagestanie

Teatr Poezji

Najmłodszy teatr w mieście. Swoje podwoje dla publiczności otworzyła w 2015 roku. W przeszłości w tym budynku mieściła się biblioteka i zespół etnograficzny. Pierwsze piętro jest zarezerwowane dla sali wystawowej. Wystawiają się tu lokalni artyści i fotografowie. Scena jest na drugim piętrze. Sala może jednocześnie pomieścić około 100 osób. Działalność teatru związana jest z popularyzacją poezji i literatury w ogóle.

Teatr Poezji

Muzeum Sztuk Pięknych w Dagestanie

Samodzielnie działa od 1958 r. Zbiory zostały wydzielone z Muzeum Krajoznawczego. Kolekcja została uzupełniona darowiznami od prywatnych mecenasów, a także z magazynów moskiewskich. pod przewodnictwem P. S. Muzeum Gamzatowa zasłynęło na terytorium ZSRR i uzyskało stałą ekspozycję. Obecnie nosi jej imię. W budynku znajduje się również sala kinowa, aula i sklep z pamiątkami.

Muzeum Sztuk Pięknych w Dagestanie

Muzeum Historii Miasta Machaczkała

Najmłodsze muzeum w mieście zostało otwarte w 2007 roku. Ekspozycja zajmuje budynek kompleksu pamięci. Od innych muzeów różni się brakiem środków własnych w momencie powstania. Stopniowo sale zapełniały się artefaktami przekazanymi przez Instytut Archeologii, obrazami otrzymanymi od lokalnych artystów, po prostu darami od mieszczan. Projekt obejmuje wiele tematów związanych z Machaczkałą.

Muzeum Historii Miasta Machaczkała

Pomnik „rosyjskiego nauczyciela”

Instalacja i uroczystość otwarcia miały miejsce w 2006 roku. Nazwa jest nieoficjalna i wynika z wyglądu pomnika. Przedstawia kobietę z książką w dłoni i opartą o globus. Wysokość figury wynosi około 10 metrów. Masywne belki zamykają się nad jej głową. Do pomnika prowadzą szerokie schody. Kompozycja poświęcona jest etnicznym Rosjanom, którzy przybyli do Dagestanu, aby pomóc w rozwoju republiki.

Pomnik „rosyjskiego nauczyciela”

Pomnik Machacha Dakhadajewa

Do 1921 r. Machaczkała nosiła nazwę Port-Pietrowsk. Obecna nazwa miasta powstała na cześć bolszewika Magomeda-Ali Dakhadajewa, który nosił pseudonim Machacz. Pomnik tej osoby publicznej wzniesiono w 1971 roku w pobliżu dworca kolejowego. Rzeźba konna została wzniesiona na wysokim i szerokim cokole. Nie tak dawno temu pomalowano ją na złoto, co wywołało kontrowersje na najwyższym poziomie.

Pomnik Machacha Dakhadajewa

Barkhan Sarykum

Znajduje się 18 km od miasta. Jego nazwa jest tłumaczona z Kumyka jako „żółty piasek”. Kawałek pustyni jest już niesamowity, bo pojawił się wśród gór. Jego długość wynosi 12 km, szerokość około 4 km, a wysokość nie przekracza 250 metrów. Cechy ukształtowania terenu i klimatu doprowadziły do ​​pojawienia się niektórych gatunków fauny charakterystycznych dla Azji Środkowej. Naukowcy przypisują pojawienie się wydmy wielowiekowemu wietrzeniu piasku ze skał.

Barkhan Sarykum

Tarki-Tau

To wzgórze rozciąga się wzdłuż Machaczkały. Nazwa tłumaczy się jako „wąska góra”. Jego długość wynosi około 12 km, a szerokość dochodzi do 5 m. Najwyższy punkt - szczyt Tiktyube ma wysokość 725 metrów. Roztacza się stąd zapierający dech w piersiach widok na okolicę. Na zboczu znajduje się wygodny taras widokowy. Można do niego dojechać samochodem. Teren pokryty jest lasami, a ilość gatunków drzew i krzewów jest imponująca.

Tarki-Tau