20 najlepszych atrakcji w Rio de Janeiro

Ogromny 38-metrowy pomnik jest głównym i najbardziej rozpoznawalnym symbolem Rio de Janeiro. Został zainstalowany w pierwszej połowie XX wieku na górze Corcovado, która wznosi się około 700 metrów nad miastem. Z punktu widokowego posągu otwiera się zachwycający widok na zatokę, poprzecinaną zielonymi wzgórzami. O każdej porze roku ustawia się imponująca kolejka turystów pragnących wspiąć się pod pomnik wyciągniętej ręki Chrystusa Odkupiciela.

Góra o wysokości do 400 metrów, która znajduje się w Rio de Janeiro. Platformy widokowe i znajdujący się na jej szczycie niewielki park konkurują popularnością z pomnikiem Chrystusa Odkupiciela. Na Pao de Ascuar (tak nazywa się po portugalsku) można wjechać kolejką linową. Nazwę „Sugar Loaf” nadano ze względu na podobieństwo do specjalnego pojemnika o tej samej nazwie, w którym Portugalczycy przewozili cukier z Brazylii.

Teatr powstał na samym początku XX wieku i od razu stał się ozdobą Piazza Floriano. W architekturze budynku wyraźnie widać mieszankę stylów - eklektyzm. Podczas budowy jako model wzięto budynek Opery Paryskiej. Na teatralnych scenach często występują znane zespoły zagraniczne, nie mniej popularny jest lokalny chór, orkiestra symfoniczna i zespół baletowy.

Luksusowy budynek w stylu portugalskiej manuelińskiej wzniesiono w latach 1880-1887. Biblioteka powstała w celu promowania kultury i wartości metropolii na terytorium Cesarstwa Brazylijskiego. Kamień węgielny położył cesarz Pedro II. Wiele elementów architektonicznych budynku nawiązuje do zarysów słynnych portugalskich pałaców, klasztorów i katedr.

Budynek z początku XX wieku, wzniesiony w celach administracyjnych. Mieściło się w nim Zgromadzenie Ustawodawcze. Wcześniej na terenie pałacu znajdowało się więzienie, w którym zginął bohater narodowy i bojownik o niepodległość Brazylii Joaquin Jose da Silva. Wnętrze pałacu zdobią obrazy malarzy brazylijskich, francuskie mozaiki oraz rzeźbione drewniane meble w stylu portugalskim.

Zamek znajduje się na wyspie w zatoce Guanabara u wybrzeży Rio de Janeiro. Został zbudowany w 1889 roku na potrzeby Służby Celnej, ale z zewnątrz bardziej przypomina rezydencję królewską. Wewnątrz znajduje się Muzeum Historyczne Marynarki Wojennej Brazylii. W architekturze zamku zastosowano mieszankę stylów. Elementy dekoracyjne sprowadzono z Anglii, Niemiec i innych krajów europejskich.

Wielokolorowe 125-metrowe schody, stworzone przez chilijskiego artystę Jorge Selarona. Mistrz tworzy krok po kroku od 1990 roku. Stopniowo ten mały projekt kulturalny przerodził się w obsesję, aw końcu uformował długie schody. Kilka tysięcy płytek przywiezionych z różnych krajów i znalezionych w śmietnikach wykorzystano na okładziny balustrad i stopni.

Niegdyś była to największa i najwspanialsza świątynia Cesarstwa Brazylijskiego. Według jednej wersji zostało założone przez hiszpańskich podróżników w 1609 roku po tym, jak udało im się uniknąć straszliwej burzy. Do XVIII wieku była to prosta drewniana kaplica. Następnie wzniesiono na jej miejscu murowaną świątynię pod kierunkiem F. Joao Rocio. Otwarcie odbyło się w 1811 roku w obecności króla Portugalii João VI.

Główna świątynia katolicka stolicy Brazylii, która znajduje się w historycznym centrum miasta. Katedra została otwarta w 1979 roku, została nazwana na cześć patrona Rio de Janeiro – św. Sebastiana. Z zewnątrz świątynia przypomina indiańską piramidę i jednocześnie futurystyczny budynek rodem z literatury science fiction. W podziemnej części świątyni znajduje się muzeum oraz krypta, w której pochowane są znane osobistości.

Klasztor benedyktynów, założony pod koniec XVI wieku dzięki wstawiennictwu tutejszych mieszkańców. Budynek klasztoru został wzniesiony w stylu barokowym. Zewnętrzna elewacja wyróżnia się skromnością form i niewielką liczbą elementów dekoracyjnych. Wręcz przeciwnie, wnętrze jest wykonane ze szczególnym przepychem - bordowe ściany, wielobarwne mozaikowe podłogi, złocone listwy, obfitość obrazów i rzeźb zdobią wnętrze.

Ogród zajmuje kilkaset hektarów terytorium i znajduje się w południowej części miasta. Zostało założone w 1808 roku na polecenie rodziny królewskiej. Do ogrodu sprowadzono niesamowite egzotyczne rośliny z całego świata, które szybko przystosowały się do lokalnych warunków klimatycznych. Obecnie rośnie tu ponad 7 tysięcy przedstawicieli fauny. Na terenie znajdują się stawy, fontanny, aleje palmowe i obszary tematyczne.

Duży teren zielony wewnątrz miasta, nad którym pracował projektant krajobrazu R. Burle Marx (pracował też nad wyglądem nadmorskiej promenady Copacabana). Na terenie parku odbywają się różne zawody sportowe: przejażdżki rowerowe, maratony i inne. O każdej porze dnia można zobaczyć mieszkańców uprawiających sport lub po prostu odpoczywających na zielonych trawnikach i ławkach.

Park położony jest u podnóża Corcovado na powierzchni 52 hektarów. W centralnej części znajduje się urokliwa rezydencja należąca niegdyś do rodziny przemysłowca Enrique Lage. Współczesny wygląd park i pałac uzyskały w 1920 roku dzięki pracom architekta M. Vaudrela. Zewnętrzne ściany budynku wyłożone są włoskim marmurem, sprowadzanym specjalnie zza oceanu, ściany zdobią prace Salvadora Payalsa.

Budynek położony jest na malowniczym przedmieściu Rio de Janeiro w rejonie Santa Teresa. Most został zbudowany w samym centrum miasta na początku XVIII wieku. Budowę nadzorowali portugalscy inżynierowie wojskowi. Założono, że akwedukt Carioca będzie w stanie zaopatrywać w wodę 3 osady. Zaopatrzenie w wodę nie było już używane do końca XIX wieku, co czyni go mostem dla transportu miejskiego. Akwedukt oferuje dość malowniczy widok, który przyciąga wielu turystów.

Główny stadion Brazylii i symbol „najbardziej piłkarskiego” kraju na świecie. Nieraz Maracanã stała się areną wielkich wydarzeń sportowych. W 2016 roku odbyło się tu otwarcie i zamknięcie XXXI Letnich Igrzysk Olimpijskich. Stadion powstał w połowie XX wieku. Była to wówczas największa piłkarska arena na świecie. Po ostatniej przebudowie Maracana może pomieścić nawet 80 000 widzów.

Zespół miejskich slumsów, który zajmuje imponującą część Rio de Janeiro i sprawia władzom miasta wiele kłopotów. Tak naprawdę brazylijskie fawele to cały świat, odrębna i niezależna subkultura oraz „państwo w państwie”. Mieszkańcy tych terenów są praktycznie autonomiczni. Prawie nie płacą za media, wielu zajmuje się handlem narkotykami i innymi przestępstwami.

Malownicza zatoka połączona wąskim kanałem z Oceanem Atlantyckim. Jest to popularne miejsce wypoczynku mieszkańców miasta. Nad lagunę często przyjeżdżają rodziny i duże firmy. Niestety woda w zatoce nie jest czysta, ale można bezpiecznie korzystać z rozwiniętej infrastruktury na brzegu, pływać łódką czy grać w siatkówkę plażową. Rodrigo de Freitas oferuje bezpłatne siłownie i place zabaw.

Plaża miejska Rio de Janeiro, rozciągająca się na 4 km. wzdłuż wybrzeża. Od 50-60 lat. zaczęto tu budować elitarne osiedla mieszkaniowe, miejsce to zaczęło być popularne wśród europejskiej bohemy. Wzdłuż plaży rozciąga się Avenida Atlantica. Co roku miliony Brazylijczyków i turystów odwiedzają Copacabana, a na plaży odbywa się wiele świąt państwowych, w tym obchody Nowego Roku.

Kolejna słynna plaża Rio de Janeiro otoczona prestiżowymi terenami. Ipanema sąsiaduje z Copacabana, ale jest uważana za bezpieczniejszą od tej drugiej, ponieważ znajduje się dalej od obszaru slumsów. Mimo dużej liczby odwiedzających, woda jest tutaj uważana za czystą (w zależności od pory roku). W rejonie Ipanema jest też mniej fal oceanicznych, więc preferują go rodziny z dziećmi i osoby starsze.

Coroczne święto, prawdziwa ekstrawagancja kolorów, uczuć, rytmu i wszystkich radości życia. Brazylijski karnawał od dawna uważany jest za niematerialne dziedzictwo ludzkości. Tysiące profesjonalistów z różnych szkół samby organizuje procesję na sambadromie, ulicy ze specjalnie zaprojektowanymi trybunami na takie imprezy. Tancerze rywalizują umiejętnościami, pięknem strojów i skalą scenografii.