20 najlepszych atrakcji Alaski, Stany Zjednoczone

754
36 029

Największy i najbardziej wysunięty na północ stan w USA. Ponadto jest oddzielony od reszty kraju. Alaska składa się nie tylko z lądu stałego, ale także z dużej liczby wysp. Ziemie te należały niegdyś do Imperium Rosyjskiego, a ślady obecności rosyjskiej zachowały się do dziś, na przykład w nazwach szeregu obiektów geograficznych. W 1867 roku Alaska została sprzedana Stanom Zjednoczonym i bardzo szybko zaczęła nabierać kształtu jako obszar turystyczny.

Podróżni interesują się lokalną przyrodą. Głównym bogactwem państwa są parki narodowe, lodowce i fiordy. Trasy turystyczne zostały opracowane tak, aby zadowolić wszystkie gusta, na przykład spacer przez „Foggy Fjords” lub morze w Juneau w celu obserwacji wielorybów. Klimat i położenie geograficzne dają podróżującym możliwość zobaczenia jeszcze jednego niezwykłego zjawiska – zorzy polarnej.

Co zobaczyć i gdzie jechać na Alasce?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Góra Denali

Jedna z głównych atrakcji Alaski. Park narodowy zajmuje około 25 tys. km². Oto najwyższy punkt na Alasce, od którego pochodzi nazwa tego obszaru. Góra Denali ma inną nazwę - McKinley, nadaną ku pamięci 25. prezydenta kraju. Wizyta w parku pozwala nie tylko podziwiać naturalne piękno, ale także wprowadza w życie i kulturę rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej.

Góra Denali

Zatoka Lodowa

Powierzchnia parku narodowego wynosi około 13 tys. km². Większość terytorium pokryta jest lasami. Ponadto jest tu wiele pagórków, górskich rzek i potoków, jezior i lodowców. Największe lodowce to Margerie i Lamplugh. Klimat w Glacier Bay jest specyficzny: ciepłe zimy i chłodne lata. Dla turystów dostępne są dogodne szlaki turystyczne. Goście parku mogą łowić ryby, wspinać się po skałach lub uprawiać rafting.

Zatoka Lodowa

Fiordy Kenai

Powstał w 1980 roku w celu ochrony terytoriów arktycznych przed negatywnym wpływem człowieka. Powierzchnia wynosi około 2800 km². Ponad połowa terytorium pokryta jest śniegiem i lodem. Fauna jest typowa dla tego klimatu: niedźwiedzie polarne, morsy, wieloryby, foki. Ale przybrzeżna flora jest bardziej egzotyczna. Kenai Fjords słynie z „rejsów po lodowcu”: turyści mogą obejrzeć części odrywające się od lodowców.

Fiordy Kenai

„Mgliste fiordy”

W 1978 r. terytorium o tej nazwie zostało ogłoszone rezerwatem narodowym. Powierzchnia wynosi 9500 km². Oddalenie tego obszaru pozwoliło dzikiej przyrodzie pozostać prawie nietknięte. Turyści przybywają tu głównie na statkach wycieczkowych i samolotach. Szlaki turystyczne pozwalają zobaczyć główne piękno parku. Chętni mogą uprawiać wspinaczkę górską, pływać łódką lub łowić ryby w wyznaczonych miejscach.

„Mgliste fiordy”

Lodowiec Hubbarda

Największy lodowiec u wybrzeży Alaski. Hubbard nadal przybiera na wadze i rośnie. Jednocześnie jest w ruchu i powoli kieruje się w stronę zatoki. Maksymalny wiek warstw lodu wynosi 400 lat. Latem imponujące kawałki odrywają się od lodowca i z hałasem wpadają do wody. Turyści przyjeżdżają, aby obserwować ten proces. A góry lodowe oddzielające się od Hubbard stanowią poważny problem dla nawigacji statków w regionie.

Lodowiec Hubbarda

Lodowiec Mendenhall

Można go znaleźć w dolinie o tej samej nazwie. Ponieważ nie jest tak daleko od centralnej części Juneau, w przeszłości nazywano go „lodowcem poza miastem”. W 1891 roku otrzymał obecną nazwę na cześć fizyka i meteorologa Mendenhalla. Długość wynosi około 19 km. Zmiany klimatu znacznie wpłynęły na wielkość i położenie lodowca. Lodowiec jest częścią obszaru rekreacyjnego Tongass National Forest.

Lodowiec Mendenhall

Fiord Tracy Arm

Otoczona szmaragdową wodą. Brzegi fiordu są wcięte, zbocza pokryte, a skały i góry mają „poszarpane” rysy. Wodospady Tracy Arm Falls niosą swoje wody prosto do morza. Turystów podczas wycieczek krajoznawczych przybliża się jak najbardziej. Czasami można zobaczyć odłamki lodowców. Innym ciekawym zjawiskiem są kąpiele niedźwiedzi i jeleni. Delfiny w pobliżu fiordu są przyzwyczajone do ludzi i często podpływają do statków.

Fiord Tracy Arm

Wodospad Brooksa

Znajduje się w Parku Narodowym Katmai. Duża liczba łososi sockeye i płytkie wody przyciągają niedźwiedzie. W przeszłości polowano na nie, więc populacja znacznie się zmniejszyła. Dzięki obowiązującym zakazom eksterminacji i reżimowi ochronnemu liczba osobników z roku na rok rośnie. W pobliżu wodospadu zainstalowano kamery internetowe, które pozwalają obserwować łowiące niedźwiedzie.

Wodospad Brooksa

Muzeum Samochodów Zabytkowych (Fairbanks)

W 2007 roku dzięki staraniom Tima Kearneya w Fairbanks otwarto to muzeum rzadkich samochodów. Pod jednym dachem udało się zmontować 85 samochodów. Wyglądają idealnie i wszyscy, z wyjątkiem kilku, są w ruchu. Samochody z tej kolekcji produkowane były przed II wojną światową. Przy dobrej pogodzie wiosną i latem są „wypuszczane” z hangaru. Jeśli znajdziesz się w takim momencie w muzeum, to jest szansa na przejażdżkę rarytasem lub obejrzenie mini-wyścigu.

Muzeum Samochodów Zabytkowych (Fairbanks)

Muzeum Północy (Fairbanks)

Mieści się w Fairbanks. Budynek w stylu futurystycznym został zbudowany specjalnie dla kolekcji muzealnej. Każda sala odpowiada za określony kierunek. Największe są hale historyczne, geograficzne i kulturowe. Godne uwagi eksponaty to zmumifikowany starożytny żubr i przedmioty Eskimosów. W muzeum znajduje się galeria, w której wystawiani są artyści, których twórczość związana jest z Alaską, oraz ogród botaniczny.

Muzeum Północy (Fairbanks)

Centrum Morrisa Thompsona (Fairbanks)

Tutaj możesz zaplanować podróż po Fairbanks lub po całej Alasce. Centrum oferuje broszury, telefon i dostęp do Wi-Fi oraz noclegi. W przestronnej sali wystawowej znajdują się dioramy i inne eksponaty opowiadające o historii państwa. Centrum jest otwarte przez cały rok, siedem dni w tygodniu i zamknięte tylko przez kilka świąt państwowych. Na jego podstawie prowadzona jest działalność naukowa.

Centrum Morrisa Thompsona (Fairbanks)

Muzeum Anchorage

Otwarty w 1968 roku, tak władze stanowe świętowały setną rocznicę sprzedaży Alaski Amerykanom. Powierzchnia muzeum przekracza 16 tys. m². Początkowo wystawa składała się z około 2500 eksponatów etnograficznych i historycznych. Spośród nich 60 to obrazy. Teraz fundusze wzrosły 10-krotnie. Teraz pełnoprawna galeria jest zarezerwowana dla malarstwa. W projekcie budynku muzeum dominuje metal i szkło.

Muzeum Anchorage

Salon Czerwonej Cebuli (Skagway)

W okresie „gorączki złota” instytucja ta była najpopularniejsza w Skagway. Na piętrze były pokoje „wypoczynkowe”. Każdej dziewczynce przydzielono lalkę, która była wystawiona w barze. Gdy tylko lalka znalazła się w pozycji poziomej, oznaczało to, że prostytutka jest wolna. Dla muzeum całkowicie odtworzono wygląd solona. Podczas oprowadzania organizowane są prawdziwe przedstawienia i opowiadane są historie z przeszłości.

Salon Czerwonej Cebuli (Skagway)

Alaska SeaLife Centre (Seward)

Duże akwarium znajduje się w Seward od 1998 roku. Jego zadaniem jest utrzymanie integralności systemu wodnego Alaski. Organizacja jest non-profit, przekazuje swoje raporty wszystkim, którzy pomagają w utrzymaniu czystości mórz i rzek. Kolejnym obszarem działalności jest rehabilitacja zwierząt. W wyniku klęsk żywiołowych lub działalności człowieka niektóre osoby wymagają leczenia, a ośrodek je zapewnia.

Alaska SeaLife Centre (Seward)

Zoo na Alasce (Anchorage)

Działa od 1969 roku i co roku przyciąga do Anchorage ponad sto tysięcy dodatkowych turystów. Historia ogrodu zoologicznego na Alasce rozpoczęła się od wygrania przez mieszkańca na loterii słoniątka. Obecnie liczba gatunków ssaków osiągnęła 46. Oprócz nich hodowanych jest tu około stu ptaków. Na bazie ogrodu zoologicznego prowadzone są badania naukowe i rehabilitacja zwierząt okaleczonych lub wyrzuconych przez poprzednich właścicieli.

Zoo na Alasce (Anchorage)

Park historyczny Bight Totem (Ketchikan)

Zajmuje 13 hektarów w pobliżu Ketchikan. Utworzony w 1939 r. W przeszłości miejsce to było polem namiotowym. W historycznym obszarze znajdują się oryginalne słupy totemów tubylców stanu. Dodano również inne unikalne obiekty, takie jak odrestaurowane mieszkanie wodza. Turyści mają dostęp do prób sprawnościowych, udziału w rytuałach, spływów kajakowych. Co wieczór organizowane są spotkania wokół dużego ogniska.

Park historyczny Bight Totem (Ketchikan)

Szlak przybrzeżny Tony Knowles (Anchorage)

Rozciąga się na ponad 17 km od centrum Anchorage do Kincaid Park. Przechodzi wzdłuż wybrzeża Cook Inlet. Ukształtowanie terenu i malownicze widoki przyciągają na szlak spacerowiczów, rowerzystów, półmaratończyków i narciarzy. O każdej porze roku jest tu co oglądać. Warunki pozostają komfortowe, zarówno do spacerów, jak i do uprawiania sportu. Widać stąd Fire Island i samoloty startujące z lokalnego lotniska.

Szlak przybrzeżny Tony Knowles (Anchorage)

Kolej na Alasce

Budowę rozpoczęto w 1903 roku. Długość głównej autostrady wynosi około 760 km. Droga krajowa należy do drugiej klasy. Jest połączony z resztą systemu kolejowego kraju promem: pociągi są transportowane z Witter do Seattle. Istnieje kilka specjalnych tras turystycznych. Samochody na nich wyposażone są w panoramiczne okna lub nawet przezroczyste kopuły na dachu.

Kolej na Alasce

Wieloryby w Juneau

Wśród wycieczek krajoznawczych jest to najbardziej popularne. Zwiedzanie trwa około 4 godzin. Autobusy z turystami odjeżdżają z centrum Juneau i docierają do portu w niecałe pół godziny. Tam grupy są umieszczane na specjalnych łodziach. W drodze do miejsc gromadzenia się wielorybów napotyka się wszelkiego rodzaju mieszkańców tutejszych wód. Szczególnie dużo fok. Przyciągają też wieloryby. Orki wcale nie boją się ludzi i podpływają z bliska.

Wieloryby w Juneau

Zorza polarna

Jedno z najpiękniejszych i najbardziej niezwykłych zjawisk przyrody. Blask górnych warstw atmosfery wynika z ich interakcji z przepływem zjonizowanych cząstek. Alaska to miejsce, w którym najlepiej oglądać światła. Zwykle zjawisko w całej okazałości ujawnia się we wrześniu, choć prognozy różnią się z roku na rok. Wysokości Parku Narodowego Denali są świetne jako platforma widokowa.

Zorza polarna