25 najlepszych atrakcji Siergijewa Posada, Rosja

830
57 989

Gdyby wszystkie miasta centralnej Rosji wyglądały jak Siergijew Posad, nasz kraj mógłby nie znać końca turystów. Miasto to jest nie tylko jednym z najbardziej malowniczych i najciekawszych na trasie Złotego Pierścienia, ale także centrum prawosławia i życia duchowego całego regionu.

Niewątpliwie główną atrakcją jest niezrównana Ławra Trójcy Sergiusza, mieniąca się złotymi kopułami w promieniach jasnego słońca. Kościołów w tym kompleksie jest tak wiele, że jeden dzień to za mało, aby je zobaczyć. A jakie ciasta i ciastka rybne są tam pieczone! Wielu turystów przyjeżdża z Moskwy tylko po to, by skosztować świeżych wypieków klasztornych. Nie mniejszą sławę zyskał miejscowy kwas chlebowy, który nie ma sobie równych nigdzie indziej.

Nie można pominąć muzeów, placów i ulic - w Siergijewie Posadzie jest malowniczo i dobrze, gdziekolwiek prowadzi droga.

Co zobaczyć i gdzie się udać w Siergijew Posad?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Trinity Sergiusz Ławra

Dziś Ławra Trójcy Sergiusza jest nie tylko największym i najbardziej znanym klasztorem Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej, ale także ważnym ośrodkiem duchowym, kulturalnym, edukacyjnym i pielgrzymkowym wszystkich prawosławnych chrześcijan w Rosji. Klasztor został założony w 1337 roku przez Sergiusza z Radoneża, jego relikwie są przechowywane w katedrze Świętej Trójcy w Ławrze. W okresie rozbicia feudalnego klasztor pełnił jedną z kluczowych ról w polityce księstw północno-wschodniej Rusi, będąc trzonem władzy i ludu. Zespół architektoniczny klasztoru powstał w XIV-XIX wieku: obejmuje ponad 50 budynków i 10 świątyń. Dziś kompleks znajduje się pod ochroną UNESCO.

Trinity Sergiusz Ławra

Katedra Wniebowzięcia

Świątynia została wzniesiona na polecenie Iwana Groźnego w 1559 roku. Jej budowa trwała 26 lat, w rezultacie król nie czekał na jej zakończenie. Odrębne prace nad dekoracją i malarstwem trwały do ​​XVIII wieku. Budynek został zaprojektowany na obraz i podobieństwo świątyni o tej samej nazwie na Kremlu moskiewskim, różnica w stosunku do tego ostatniego polega tylko na szczegółach. Przestrzeń wnętrza zdobią freski przedstawiające sceny biblijne, namalowane przez mistrzów z Jarosławia. Niezapomniane wrażenie robi luksusowy pięciopoziomowy ikonostas.

Katedra Wniebowzięcia

Katedra Świętej Trójcy

Główna świątynia Ławry i najstarsza zachowana budowla na jej terenie. Został wzniesiony w XV wieku z woli patriarchy Nikona na cześć fundatora klasztoru Sergiusza z Radoneża, na miejscu drewnianego kościoła. Pod względem architektonicznym budynek jest czterokolumnowym kościołem krzyżowo-kopułowym o stosunkowo niewielkich rozmiarach i należy do zabytków architektury wczesnomoskiewskiej. To tutaj przechowywane są relikwie czcigodnego założyciela Ławry.

Katedra Świętej Trójcy

Kościół duchowy

Konstrukcja z 1476 r., wzniesiona przez rzemieślników z Pskowa na zlecenie Wasilija III. Architekci zostali wysłani do Ławry po tym, jak odmówili odbudowy katedry Wniebowzięcia NMP w Moskwie. Świątynia duchów jest niewielka i swoim kształtem przypomina wieżę strażniczą - tak naprawdę służyła jako punkt obserwacyjny otoczenia. Dzwonnica kościelna jest unikalną strukturą architektoniczną centralnej Rosji.

Kościół duchowy

Kościół Narodzenia Jana Chrzciciela

Świątynia bramna Ławry, pod którą znajduje się łuk głównego wejścia. Ten budynek jako pierwszy spotyka gości, którzy decydują się wejść do wnętrza klasztoru. Budynek został zbudowany w 1699 roku i konsekrowany w imię patrona cara Jana Aleksiejewicza Romanowa (Iwana V). Ostatnia renowacja została przeprowadzona w latach 2008-2010, w wyniku której kościół uzyskał swój nowoczesny, malowniczy wygląd.

Kościół Narodzenia Jana Chrzciciela

Kościół św. Sergiusza z refektarzem

Świątynia refektarz zajmuje szczególne miejsce w zespole architektonicznym Ławry. Jest to największa i niewątpliwie jedna z najbardziej malowniczych budowli klasztoru. Umiejętne malowanie ścian zewnętrznych i misterne kamienne rzeźbienia kolumn sprawiają, że wygląda jak luksusowy pałac królewski. Cerkiew została wzniesiona w 1692 r. dla uczczenia 300. rocznicy śmierci Sergiusza z Radoneża. Wejściowa klatka schodowa prowadząca do sieni nakryta czterospadowym dachem pojawiła się w 1734 roku.

Kościół św. Sergiusza z refektarzem

cerkiew smoleńska

Konsekracja smoleńskiej cerkwi odbyła się w 1753 roku w obecności cesarzowej Elżbiety. Budynek został zbudowany według projektu D. V. Ukhtomsky'ego w stylu elżbietańskiego baroku. Jego wygląd zewnętrzny nieco kontrastuje z resztą architektonicznych budynków Ławry, które charakteryzują się bardziej tradycyjnym, rosyjskim stylem. Świątynia to niewielka cylindryczna budowla zwieńczona kopułą z krzyżem.

Cerkiew smoleńska

Dzwonnica Ławry Trójcy Sergiusza

Nowa dzwonnica została zbudowana w XVIII wieku w miejsce starej, która już wtedy nie pasowała do zespołu architektonicznego klasztoru. Wielkość wieży sięga 88 metrów, co czyni ją jedną z najwyższych w Rosji. Dominującym stylem budynku jest barok, ale w jego wyglądzie można dostrzec również elementy klasycyzmu. Niektóre dzwony dzwonnicy zostały odlane w XV wieku i nadal są w użyciu.

Dzwonnica Ławry Trójcy Sergiusza

Kościoły Wwedenskiego i Piatnickiego

W pobliżu znajdują się cerkwie Pyatnitskaya i Vvedenskaya - znajdują się za płotem Ławry w pobliżu murów. Obie budowle pochodzą z połowy XVI wieku. Do 1610 r. kościoły były parafialne, następnie w wyniku najazdu polsko-litewskiego uległy znacznej ruinie. Po remoncie zabudowania przejął klasztor żeński. Pod koniec XIX wieku dołączono je do folwarku Ławra.

Kościoły Wwedenskiego i Piatnickiego

Kościół Eliasza

Świątynia Iljinskiego znajduje się na jednej z ulic miasta, górując nad brzegiem stawu Kelar. Budowla została wzniesiona w drugiej połowie XVIII wieku w stylu peresławskiego baroku kosztem mieszczan. Wcześniej na jego miejscu stały drewniane cerkwie, niszczejące z biegiem czasu i rozbierane. Świątynia nie była zamknięta ani spustoszona w czasach sowieckich – była to jedyna czynna parafia w okolicy.

Kościół Eliasza

Muzeum-Rezerwat Siergijewa Posada

Kompleks muzealny powstał w 1920 roku w celu uporządkowania architektonicznego i historycznego dziedzictwa Siergijewa Posada. Obejmuje główne i lokalne budynki fabularne, zakrystię i stajnię dla koni. W głównym budynku znajdują się zbiory malarstwa rosyjskiego oraz sztuki i rzemiosła. Budynek historii lokalnej to budynek dawnego przedszkola wybudowany w 1937 roku, zbudowany w stylu konstruktywizmu. Tutaj można zobaczyć ekspozycje archeologiczne i historyczne.

Muzeum-Rezerwat Siergijewa Posada

Kompleks muzealny „Podwórko dla koni”

„Podwórko dla koni” znajduje się w pobliżu murów Ławry nad brzegiem Białego Stawu. Został wzniesiony w 1790 r. na miejscu drewnianych stajni klasztornych, w których trzymano wówczas ponad 700 koni. Dziś w murach kompleksu mieszczą się ekspozycje muzealne poświęcone rzemiosłom i twórczości ludowej, bogatej historii regionu, różnym gałęziom sztuki zdobniczej i użytkowej.

Kompleks muzealny „Podwórko dla koni”

„Rzędy handlowe” na Placu Krasnogorskim

Zespół budynków znajduje się w centrum miasta i wyróżnia się niezwykle jasnym wyglądem wśród innych budynków. Budynek wykonany jest z czerwonej cegły i ozdobiony ozdobnymi wieżyczkami, wiatrowskazami i innymi elementami. Został wzniesiony pod murami Ławry na samym początku XX wieku według projektu A. A. Latkowa w stylu neorosyjskim. Wcześniej w tym miejscu znajdowały się drewniane sklepy kupieckie.

„Rzędy handlowe” na Placu Krasnogorskim

Pałac Kultury. Yu.A. Gagarina

Sala koncertowa, przeznaczona dla prawie 900 widzów, jest główną sceną Sergiewa Posada. Nowoczesne wyposażenie pozwala na organizację różnorodnych wydarzeń w murach budynku. Mieści się w nim teatr, chór ludowy i pracownie tańca. Struktura jest budowlą w stylu klasycystycznym, ozdobioną monumentalnymi kolumnami i posągami. Przed Pałacem Kultury na plac biją strumienie fontann.

Pałac Kultury. Yu.A. Gagarina

Muzeum Zabawek

Ekspozycję zapoczątkował miejscowy kolekcjoner N. M. Bartram w 1910 r. Sama instytucja została otwarta w 1918 r. w miejskiej rezydencji, która przed rewolucją 1917 r. należała do wdowy po miejscowym przemysłowcu. W muzeum prezentowane są wystawy rosyjskich zabawek ludowych, wyrobów mistrzów Europy Zachodniej i Azji, portrety dzieci, ozdoby sylwestrowe, bożonarodzeniowe i wiele innych.

Muzeum Zabawek

Muzeum Życia Chłopskiego „Żili-Bili”

Ekspozycja tematyczna zorganizowana przez miejscowego artystę V. Bagrova na terenie tradycyjnego rosyjskiego domu z rzeźbionymi architrawami (jego warsztat znajduje się w pobliżu). Założyciel kolekcji jest wielkim miłośnikiem starożytności. Wystawa składa się ze zwykłych przedmiotów gospodarstwa domowego chłopskiej rodziny: naczyń, ubrań, narzędzi, biżuterii, rękodzieła, zabawek.

Muzeum Życia Chłopskiego „Żili-Bili”

Sala wystawowa „Dzwony Rusi”

Muzeum 2015 roku poświęcone historii dzwonów. To jedyna taka ekspozycja na świecie, która obejmuje te instrumenty sygnałowe (lub muzyczne - jak kto woli). Oznacza to, że tutaj można nie tylko zobaczyć, ale także posłuchać różnych odcieni dźwięku. W ramach zwiedzania odwiedzający otrzymują pełnoprawny koncert, w którym wykorzystywane są różne dzwony.

Sala wystawowa „Dzwony Rusi”

Kościół i biuro archeologiczne

Wystawa muzealna przy Moskiewskiej Prawosławnej Akademii Teologicznej, która zawiera kolekcje ikon, starożytności cerkiewnych, obrazów, grafik, monet, a także starych ksiąg – zarówno drukowanych, jak i rękopisów. Za datę powstania muzeum uważa się rok 1814, kiedy to do Akademii trafiły portrety Elżbiety i Katarzyny II. Od tych obrazów rozpoczęła się historia kolekcji.

Kościół i biuro archeologiczne

Klasztor Spaso-Bethana

Dawny klasztor męski, który od 2002 roku stał się dziedzińcem Ławry Trójcy Świętej Sergiusza. Zespół architektoniczny klasztoru ukształtował się w XVIII-XIX wieku. Na początku XX wieku zakonnicy posiadali rozległe ziemie, cegielnię i zajmowali się budową kamienic. W latach 20-tych XX wieku klasztor został zlikwidowany, później wiele budynków zostało zniszczonych i odbudowanych. Życie monastyczne wznowiono w 2000 roku.

Klasztor Spaso-Bethana

Szkiet Czernihowski

Getsemane Chernigov Skete znajduje się kilka kilometrów od Siergijewa Posada. Powstał w połowie XIX wieku. Zespół architektoniczny składa się z cerkwi Czernigowskiej i cerkwi jaskiniowej z położonym pod nią refektarzem. Swego czasu skete odwiedzało tyle samo pielgrzymów co Ławra. Ludzie przychodzili czerpać wodę ze świętego podziemnego źródła i prosić mnichów o błogosławieństwo.

Szkiet Czernihowski

Pustelnia Świętego Parakleta

Pustyn znajduje się w pobliżu Siergijewa Posada we wsi Smena i jest sketką Trójcy-Sergiusza Ławry. Zostało założone w 1958 roku przez mnichów z Czernihowa Skete, którzy tęsknili za jeszcze większą samotnością do komunii z Bogiem. Główne budynki gminy powstały na przełomie XIX i XX wieku. Do dziś zachowała się dzwonnica bramna, murowany budynek mieszkalny i kilka drewnianych cel.

Pustelnia Świętego Parakleta

Wiosna św. Sawy Storożewskiego

Savva Storozhevoy jest jednym z uczniów i współpracowników Sergiusza z Radoneża. Prawie całe życie spędził w Ławrze Trójcy Sergiusza, całkowicie oddając się służbie. Według legendy to dzięki niemu święte źródło wytrysnęło z trzewi ziemi w okolicach klasztoru. W latach 90-tych nad brzegiem potoku zbudowano drewnianą kapliczkę i wyposażono w kąpielisko, które dziś odwiedzane jest przez wielu turystów.

Źródło św. Sawy Storożewskiego

klucz Gremyachiy

Źródło i wodospad w regionie Siergijew Posad, najbardziej znany w regionie moskiewskim. Strumienie wody spływają z wysokości 20 metrów wzdłuż klifu rzeki Vodinga, tworząc kilka źródeł (stąd nazwa). Woda jest tu dość zimna - tylko 6°C, ale uważana jest za leczniczą ze względu na wysoką zawartość radonu. Okoliczny teren został zagospodarowany: wytyczono chodniki, zbudowano świątynię, kaplicę i chrzcielnicę.

Klucz Gremyachiy

Muzeum-Rezerwat „Abramcewo”

Dawny majątek ziemski, niegdyś należący do pisarza S. T. Aksakowa, w którym gościli N. V. Gogol, I. S. Turgieniew, I. E. Repin, I. I. Lewitan i inne znane osobistości. Po upaństwowieniu w 1917 r. zamieniono go na muzeum. Kompleks składa się z budynków z XVIII-XIX wieku, parku i kilku ekspozycji zawierających ponad 25 tysięcy przedmiotów, które należały do ​​mieszkańców i gości Abramcewa.

Muzeum-Rezerwat „Abramcewo”

Taras widokowy „Naleśnikowa Góra”

Z tarasu widokowego roztacza się najlepszy widok na Ławrę Trójcy Sergiusza, dlatego jest najpopularniejszy w mieście. W weekendy zawsze jest tu dużo turystów. Nazwa pochodzi od nazwy wzgórza, na którym w czasach carskich wypiekano naleśniki i na którym gromadzili się mieszkańcy i pielgrzymi wszystkich warstw społecznych. Taras widokowy został wyposażony w czasach sowieckich w ramach przygotowań do igrzysk olimpijskich w 1980 roku.

Taras widokowy „Naleśnikowa Góra”