25 najlepszych atrakcji w Permie, Rosja

369
26 706

W tłumaczeniu z języka ugrofińskiego nazwa „Perm” oznacza „Daleki ląd”. Przez 200 lat miasto było uważane za oficjalną stolicę Uralu, dopóki tytuł ten nie przeszedł na Jekaterynburg. Od początku XVIII wieku Perm zaczął się rozwijać jako główny ośrodek metalurgiczny Imperium Rosyjskiego - w szybkim tempie budowano tu nowoczesne fabryki.

Ciekawostką jest zwiedzenie kwartałów zabudowanych drewnianą zabudową – od dziewiętnastowiecznych posiadłości po stalinowskie koszary, a także tereny dawnej osady tatarskiej. Uwagę zwraca starożytna zabudowa ulicy Sibirskiej, dzielnica Motovilikha, która przez długi czas rozwijała się jako samodzielna osada oraz okazały gmach Centralnej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych, o którym krążą ponure legendy.

Co zobaczyć i gdzie się udać w Permie?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Esplanada

Do połowy XX wieku Esplanada była dzielnicą mieszkaniową z dwupiętrowymi drewnianymi domami. W 1982 r. wybudowano tu nowy gmach Teatru Dramatycznego, w 1985 r. - pomnik ku czci bohaterów wojny oraz fontannę kolorowo-muzyczną, zastąpioną później nowocześniejszą. W naszych czasach, aby poprawić wygląd zewnętrzny miejsca i zwiększyć jego atrakcyjność dla mieszkańców, nadal wznosi się tu obiekty kultury.

Esplanada

„Permyak słone uszy”

Rzeźba miejska, wykonana w formie koła-ramki z uszami, gdzie można przyłożyć twarz i zrobić sobie zdjęcie. W kompozycji znajduje się również stojąca naprzeciwko postać fotografa, gotowego zrobić zdjęcie rzadkim aparatem. Pomnik znajduje się na jednej z centralnych ulic Permu. Został zainstalowany w 2006 roku. Nazwa związana jest z tradycyjnym przezwiskiem mieszkańców regionu Perm.

„Permyak słone uszy”

„Legenda o niedźwiedziu permskim”

Kolejna miejska rzeźba przedstawiająca słynny symbol miasta - niedźwiedzia. Centralną część Permu ozdobiła w 2009 roku (pierwsza wersja pomnika została wykonana z kamienia i zainstalowana w 2006 roku). Zgodnie z pierwotnym zamysłem autorów projektu, kompozycja symbolizuje powszechny wśród obcokrajowców stereotyp, że niedźwiedzie swobodnie wędrują po ulicach miast Uralu.

„Legenda o niedźwiedziu permskim”

Obiekt artystyczny „Szczęście nie jest daleko”

Obiektem artystycznym jest inskrypcja z dwumetrowych czerwonych liter, znajdująca się na skarpie Kama w pobliżu stacji rzecznej. Został stworzony przez B. Matrosova na potrzeby festiwalu ArtPole. Kompozycja trafiła do Permu w 2009 roku. Atrakcja zyskała popularność w dużej mierze dzięki telewizji, gdyż pojawiła się w kilku znanych rosyjskich serialach telewizyjnych, a nawet w amerykańskim teledysku.

Obiekt artystyczny „Szczęście nie jest daleko”

Galeria sztuki permskiej

Muzeum sztuki zawierające ponad 50 tysięcy dzieł sztuki powstałych od starożytności do współczesności. Znajdują się tu kolekcje permskiej rzeźby drewnianej, ikon, rycin, ceramiki antycznej, malarstwa średniowiecznego. Ekspozycja znajduje się w budynku zabytku architektury - Soborze Przemienienia Pańskiego z końca XVIII - początku XIX wieku, zbudowanym według projektu I. I. Swijazewa.

Galeria sztuki permskiej

Katedra Piotra i Pawła

Świątynia jest jedną z pierwszych kamiennych budowli w mieście. Uważa się, że rozwój miasta w XVIII wieku rozpoczął się od jego założenia. Budowla została wzniesiona w stylu prowincjonalnego baroku na miejscu wcześniejszego kościoła. W 1929 roku świątynię zamknięto w ramach powszechnej akcji antyreligijnej, a prawie cały cenny majątek kościelny skonfiskowano. Nabożeństwa wznowiono w latach 90. XX wieku po gruntownej renowacji budynku.

Katedra Piotra i Pawła

Klasztor Świętej Trójcy Stefanow

Historia klasztoru rozpoczęła się pod koniec XVIII wieku wraz z budową drewnianego kościoła dla pracowników huty miedzi. W 1816 r. rozpoczęto budowę murowanego kościoła, przy którym stopniowo powstał klasztor. W 1935 r. klasztor zlikwidowano, główną część pomieszczeń przeniesiono na magazyny produkcyjne piekarni. W 1995 r. wznowiono działalność klasztoru św. Trójcy w Stefanowie.

Klasztor Świętej Trójcy Stefanow

Cerkiew Wniebowstąpienia Pańskiego

Świątynia została wzniesiona w 1902 r. w dużej mierze dzięki ofiarności mieszczan. Stał się ostatnim kościołem w Permie zbudowanym przed rewolucją 1917 roku. W tamtych czasach ludzie nazywali to „kupcem”. W latach 30. XX w., po konfiskacie przez władze, zamieniono ją na piekarnię. W latach 70. XX wieku podjęto decyzję o jego odrestaurowaniu i umieszczeniu we wnętrzu sali koncertowej. W 1991 roku budynek został zwrócony wiernym.

Cerkiew Wniebowstąpienia-Feodosiewskaja

Dom Gribusina

Malownicza secesyjna rezydencja uważana jest za jedną z najpiękniejszych budowli w Permie. Został wzniesiony pod koniec XIX wieku według projektu A. B. Turczewicza dla rodziny jednego z urzędników miejskich. W 1905 roku kupiec S. M. Gribushin kupił dom i przebudował go według własnego gustu. W 1919 r. rodzina kupców opuściła Rosję, a budynek przeszedł na własność władz. W różnych okresach na jego terenie znajdował się szpital wojskowy i szpital dziecięcy.

Dom Gribusina

Dom Meszkowa

Miejska rezydencja w historycznym centrum Permu, zbudowana na początku XIX wieku. Dom dwukrotnie spłonął, po czym został odbudowany z istotnymi zmianami – jeśli w pierwszej wersji dominował rosyjski klasycyzm, to w późniejszych projektach architekt preferował styl secesyjny. Obecnie na jego terenie znajduje się oddział Permskiego Muzeum Krajoznawczego z ekspozycją historyczną.

Dom Meszkowa

Teatr „Na moście”

Scena została założona w 1988 roku przez S. P. Fiedotowa, zasłużonego rosyjskiego artystę i znanego artystę na bazie młodzieżowego studia teatralnego Nytvenskaya, w którym wystawiano ciekawe eksperymentalne produkcje. W 1992 roku teatr otrzymał własny budynek, znajdujący się obok Mostu Kamskiego. Dziś instytucja słynie z oryginalnych przedstawień, na które specjalnie przyjeżdżają widzowie z innych miast.

Teatr „Na moście”

Perm Akademicki Teatr-Teatr

Scena dramatyczna powstała w 1927 roku. W ciągu minionego czasu zdążyła zmienić kilka miejsc. Dziś teatr mieści się w budynku z 1981 roku, który jest uznawany za regionalny zabytek architektury. Budynek został zbudowany według projektu V.P. Dawidenko. W latach 2005-2006 przeprowadzono jego renowację – w trakcie prac zaktualizowano elewacje i niektóre elementy dekoracji zewnętrznej.

Perm Akademicki Teatr-Teatr

Teatr Opery i Baletu im. PI Czajkowskiego

Teatr powstał w 1870 roku. Zachowany do dziś budynek powstał w 1879 roku. W połowie XX wieku został gruntownie przebudowany, nie naruszając historycznego wyglądu sceny. Głównym celem teatru jest przedstawienie publiczności całego dorobku twórczego słynnego rodaka z regionu Kama - kompozytora P. I. Czajkowskiego. Wystawiono tu wszystkie jego dzieła: 3 balety i 10 przedstawień operowych.

Teatr Opery i Baletu im. PI Czajkowskiego

Muzeum „Rośliny Motovilikha”

Powstanie i rozwój Permu było w dużej mierze spowodowane uruchomieniem zakładów metalurgicznych w XVIII wieku. Wtedy obszar ten nazywał się Motovilikha. Historii i rozwojowi tych przedsiębiorstw poświęcona jest ekspozycja muzeum. Szczególnie interesująca jest część kolekcji zlokalizowana na wolnym powietrzu, składająca się z masywnych dział artyleryjskich i rakiet produkowanych przez zakład w różnych okresach.

Muzeum „Rośliny Motovilikha”

Muzeum-diorama w Motovilikha

Ekspozycja jest oddziałem Permskiego Muzeum Krajoznawczego i jest częścią pomnika na Górze Wyszka, poświęconego wydarzeniom rewolucji z początku XX wieku. Historia kolekcji rozpoczęła się w 1920 r. wraz z otwarciem pomnika Bojowników Rewolucji. Głównym eksponatem wystawy jest płótno panoramiczne wykonane przez grupę artystów wojskowych i poświęcone wydarzeniom powstania zbrojnego 1905 r. w Motovilichy.

Muzeum-diorama w Motovilikha

Muzeum Sztuki Współczesnej PERMM

Muzeum powstało w 2009 roku po wystawie sztuki współczesnej „Russian Poor”, na której wystawiono obiekty artystyczne stworzone przez postępowych autorów z piasku, gliny, tektury, pianki gumowej, taśmy samoprzylepnej i innych „biednych” materiałów. Do 2014 roku ekspozycja znajdowała się na terenie dawnego dworca rzecznego. Główną misją muzeum jest rozwój aktualnych trendów, tworzenie kreatywnego środowiska i poprawa wizerunku Permu.

Muzeum Sztuki Współczesnej PERMM

Muzeum Starożytności Permu

Kolekcja składa się z eksponatów geologicznych: skamieniałości, skamieniałości, szkieletów starożytnych zwierząt, które istniały na Ziemi miliony lat temu. Wiele znalezisk pochodzi z okresu geologicznego permu. Muzeum posiada bogatą ekspozycję paleontologiczną, która budzi żywe zainteresowanie zwiedzających. Na jego terytorium odbywają się ciekawe i pouczające wycieczki.

Muzeum Starożytności Permu

Perm-36

Muzeum Historii Represji Politycznych, zlokalizowane na terenie byłego obozu jenieckiego, ok. 120 km od Permu. Jego ekspozycja jest wyjątkowa. Do 1988 r. odbywali tu wyroki zbrodniarze państwowi i więźniowie polityczni. Po spacerze po terenie muzeum zwiedzający będzie mógł zapoznać się z systemem obozowym GUŁAG, warunkami przetrzymywania więźniów oraz trudną codziennością więzienną. Muzeum jest dość skandaliczne, dla wielu to kolejna próba oczernienia sowieckiego okresu historii.

Perm-36

Muzeum Architektoniczne i Etnograficzne „Khokhlovka”

Kompleks położony jest na malowniczym brzegu rzeki Kamy, około 40 km od Permu. Zostało założone w 1969 roku i faktycznie stało się pierwszym muzeum architektury drewnianej na Uralu. Ekspozycja to zespół obiektów plenerowych z XVII - pierwszej połowy XX wieku. W niektórych domach odtworzono historyczne wnętrza i umieszczono zbiory etnograficzne.

Muzeum Architektoniczne i Etnograficzne „Khokhlovka”

Budynek Centralnej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Terytorium Perm

Kiedyś budynek w stylu tzw. monumentalizmu stalinowskiego w połowie XX wieku należał do KGB. W czasach sowieckich krążyło o nim wiele strasznych legend, dlatego zyskała przerażający przydomek „Wieża Śmierci”. Ludzie opowiadali historie o tym, jak w lochach torturowano niewinnych, a skazanych rozstrzeliwano, zrzucając ich z dachu na dziedziniec. Dziś budynek należy do miejscowej komendy policji.

Budynek Centralnej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych Terytorium Perm

„Bramy permskie”

Obiekt artystyczny wykonany z drewna, stworzony w 2011 roku na potrzeby wystawy Muzeum PERMM. Jest to 12-metrowa konstrukcja z bali świerkowych w kształcie litery „P”. Obecnie rzeźba znajduje się na terenie Placu 250-lecia Permu, zwanego „Parkiem Kamieni”. Na terenie tego parku znajdują się próbki skał przywiezionych z różnych regionów regionu Perm.

„Bramy permskie”

Rotunda w Parku Gorkiego

W miejskim parku kultury i rekreacji znajduje się niezwykły budynek - rotunda z XIX wieku, zbudowana według projektu I. I. Swijazewa z okazji wizyty cesarza Aleksandra I w Permie. To tutaj w 1824 roku autokrata spotykał się z władzami i mieszkańcami. Dziś zabytek architektury uważany jest za symbol miasta. Nowożeńcy często wybierają to miejsce na wyjazdową rejestrację małżeństwa.

Rotunda w Parku Gorkiego

Ogród Eden Parku

Park powstał w 1865 roku na miejscu nieczynnej huty miedzi. Od momentu jego otwarcia i pod rządami sowieckimi jego teren był monitorowany przez robotników, którzy organizowali akcje sprzątania i urządzania trawników. W drugiej połowie XX wieku park stopniowo popadał w ruinę. W 2010 roku, po szeroko zakrojonej rekonstrukcji, Ogród Eden został ponownie otwarty dla zwiedzających. Dziś jest popularnym miejscem wypoczynku.

Ogród Eden Parku

Kamskaja HPP

Potężna elektrownia wodna jest częścią kaskady elektrowni wodnych Wołga-Kama. Jego budowę zakończono w 1958 roku. Zasadniczo prace obejmowały pracę więźniów z okolicznych obozów, co było bardzo typowe dla sowieckich „budowli stulecia”. Dziś elektrownie wodne, podobnie jak dawniej, mają kluczowe znaczenie dla zaopatrywania w energię elektryczną rozległych obszarów europejskiej części Rosji.

Kamskaja HPP

Rzeka Kama

Duża arteria wodna o długości ponad 1800 km, potężny dopływ Wołgi. Rzeka jest spławna, występuje tu również wiele gatunków ryb. Jej malownicze brzegi przyciągają znaczną liczbę turystów. Odbywają się tu duże zawody żeglarskie „Kama Cup”. W obrębie Permu wzdłuż rzeki znajduje się dobrze utrzymany wał, przez który przerzucane są mosty samochodowe i piesze.

Rzeka Kama