Top 20 - atrakcje Iwanowo, Rosja

1 068
27 698

Z Iwanowem wiąże się kilka znanych faktów – to miasto narzeczonych, przemysłu tekstylnego i pierwszej Rady. Od XVII wieku lokalne wyroby perkalowe były szeroko znane w całej Rosji i za granicą, od XVIII wieku rozpoczęto budowę dużych manufaktur, a miasto otrzymało potężny impuls do rozwoju. To właśnie w Iwanowie na początku XX wieku rozpoczął się ruch robotniczy, zakończony ostatecznie rewolucją październikową.

Jak widać, miasto ma coś do zaoferowania turystom – bogata i burzliwa historia pozostawiła po sobie wiele śladów. Centrum to szereg eleganckich kamiennych rezydencji i majestatycznych kościołów, po dzielnicach rozsiane są oryginalne awangardowe budynki z epoki konstruktywizmu, niezniszczone jeszcze przez czas fasady fabryk włókienniczych przypominają skalę budownictwa przemysłowego XVIII-XIX wieku.

Co zobaczyć i gdzie się wybrać w Iwanowie?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Pomniki konstruktywizmu

Koncepcja konstruktywizmu w architekturze rozwinęła się z komunistycznej idei powszechnej równości i braterstwa. W latach dwudziestych i trzydziestych Iwanowo odgrywało ważną rolę jako rewolucyjna kolebka, w której narodził się ruch robotniczy. Biorąc pod uwagę tę wysoce symboliczną rolę, w tym miejscu zrealizowano nowatorskie idee, które po 1917 roku stały się wielkim przełomem w inżynierii lądowej. W mieście zachowało się kilkadziesiąt zabytków architektury konstruktywistycznej: podkowa, ptaszarnia, okrętownia, 72-mieszkaniowy budynek rady miejskiej, dom spółdzielczy i inne budynki. Łączy je prostota form, maksymalna funkcjonalność przestrzeni wewnętrznej i monolityczny wygląd.

Pomniki konstruktywizmu

Namiot Shudrovskaya

Budynek cywilny z XVII wieku, jedyny tego typu budynek na terenie obwodu Iwanowskiego i regionów sąsiednich, który przetrwał do dziś. Trzysta lat temu w budynku mieściła się chata dowodzenia. Budowla uzyskała status zabytku architektury już w 1926 roku, ale dopiero 40 lat później przystąpiono do planowanej renowacji. Obecnie namiot Shchudrovskaya jest filią lokalnego muzeum wiedzy lokalnej.

Namiot Shudrovskaya

Plac Rewolucji

Centralny plac Iwanowa, który do 1917 r. iw czasach sowieckich był centrum administracyjnym miasta, aw carskiej Rosji także ośrodkiem handlowym. W 1915 roku z rozkazu władz cesarskich rozstrzelano tu demonstrację antywojenną, w której zginęło ponad 100 osób. W 1975 roku ku pamięci bojowników pierwszej rewolucji rosyjskiej 1905 roku wzniesiono tu pomnik, za którym ustawiono plac do spacerów.

Plac Rewolucji

Plac Zwycięstwa

Obszar znajduje się w dzielnicy Frunzensky. Wokół niego znajdują się budynki w stylu konstruktywizmu, wzniesione w latach 20. i 30. XX wieku. Głównymi obiektami architektonicznymi są pomnik Jerzego Zwycięskiego i świątynia ku jego czci, zbudowana w 2000 roku. Do 2012 roku na placu znajdował się pomnik-stela ku czci 40-lecia Zwycięstwa, jednak w związku z odbudową i rozpoczęciem prac porządkowych teren został przeniesiony.

Plac Zwycięstwa

Pomnik bohaterów frontu i tyłu

Pomnik wykonany jest w formie zespołu rzeźbiarskiego: figury żołnierza na wysokim cokole oraz posągów dwóch tkaczy, niestrudzenie pracujących na potrzeby frontu. Wzdłuż krawędzi pomnika znajdują się dwie armaty modelu z 1942 roku. Pomnik poświęcony jest mieszkańcom Iwanowa, którzy brali udział w drugiej wojnie światowej i pracowali na tyłach – wszystkim, którzy wnieśli nieoceniony wkład w Zwycięstwo. Pomnik stanął w 1987 roku.

Pomnik bohaterów frontu i tyłu

plac sztuki

Mały skwer na jednym z najbardziej ruchliwych skrzyżowań miasta, gdzie często odbywają się improwizowane koncerty i gromadzi się kreatywna młodzież. Nie ma tu drzew, są tylko kolorowe klomby, alejki i ławeczki. Miejsce to słynie z pomnika A. D. Severnego, wykonawcy pieśni w stylu miejskiego folkloru, oraz miedzianej figury jamnika, który w pośpiechu przebiega obok trawników i załatwia swoje sprawy.

Plac sztuki

Muzeum Przemysłu i Sztuki

Muzeum zostało otwarte w 1914 roku z inicjatywy przemysłowca i filantropa D. G. Burylina. Zbiory mieściły się w neoklasycystycznym budynku. Producent przez kilkadziesiąt lat zgromadził wiele eksponatów należących do różnych epok: obrazy, broń, porcelanę, monety, książki, które postanowił podarować miastu. W chwili obecnej muzeum posiada kilka stałych wystaw oraz salę koncertową.

Muzeum Przemysłu i Sztuki

Muzeum perkalu Iwanowo

Logiczne jest, że w regionie włókienniczym znajduje się całe muzeum poświęcone temu przemysłowi. Ekspozycja otwarta w 1987 r. powstała na podstawie prywatnej kolekcji D. G. Burylina. Kolekcja poświęcona jest historii i współczesnym osiągnięciom przemysłu tekstylnego, przedstawia perkal Iwanowski jako część sztuki i rzemiosła, a nie tylko rzemiosła ludowego. Część wystawy opowiada o życiu i karierze projektanta mody Sławy Zajcewa, pochodzącego z Iwanowa.

Muzeum perkalu Iwanowo

Iwanowskie Regionalne Muzeum Sztuki

Muzeum powstało w latach 50. Zbiory mieściły się w XIX-wiecznym budynku zaprojektowanym przez V. F. Sikorsky'ego. Podstawą kolekcji były eksponaty z prywatnych kolekcji producentów D. G. Burylin i N. P. Ruzsky, a także przedmioty przeniesione z Galerii Trietiakowskiej i Muzeum Rosyjskiego. W tej chwili galeria przechowuje i eksponuje ponad 40 tysięcy pozycji. Okres - od starożytnego Egiptu do sztuki radzieckiej.

Iwanowskie Regionalne Muzeum Sztuki

Muzeum Pierwszej Rady

Muzeum Pierwszej Rady zostało otwarte w 1967 roku w budynku dawnej rady mieszczańskiej z początku XX wieku, wybudowanym w stylu eklektycznym. W 1905 r. odbyły się na jego terenie posiedzenia pierwszej w całym Imperium Rosyjskim Rady Delegatów Robotniczych. W 1980 r. główną ekspozycję przeniesiono do innej sali, aw historycznej zaczęto organizować różne wystawy i imprezy tematyczne.

Muzeum Pierwszej Rady

Muzeum Radzieckiego Przemysłu Samochodowego

Jak sama nazwa wskazuje, kolekcja dedykowana jest branży motoryzacyjnej. W muzeum można zobaczyć wszystkie radzieckie klasyki: Wołgę, Czajkę, ZIL, GAZ. Prezentowane są nie tylko masowe modele typu „pens”, ale także dość rzadkie egzemplarze, wydawane w limitowanych nakładach. Wszystkie samochody są odrestaurowane i naprawione - każdy może wystartować i jechać.

Muzeum Radzieckiego Przemysłu Samochodowego

Muzeum artysty A.I. Morozowa

Ekspozycja znajduje się na terenie drewnianego domu z 1910 roku, który pierwotnie został zbudowany dla arystokraty austriackiego pochodzenia L.P. Auera. Kolekcja poświęcona jest życiu i twórczości malarza A.I. Morozowa (nawiasem mówiąc, sam wybrał lokal na muzeum swojego imienia). Kolekcja składa się z kilkudziesięciu obrazów i rysunków graficznych. Oprócz standardowej wycieczki pracownicy muzeum organizują wakacje, wieczory pamięci i wykłady tematyczne.

Muzeum artysty A.I. Morozowa

Dom-muzeum rodziny Bubnovów

A. S. Bubnov jest znanym rewolucjonistą i politykiem epoki sowieckiej, pochodzącym z Iwanowa-Wozniesenska. Dom należący do jego rodziny powstał w połowie XIX wieku i obecnie jest jedynym zachowanym budynkiem w mieście z antresolą, wzniesionym w stylu późnego klasycyzmu. W 1976 roku osiedle zostało uznane za zabytek architektury, dwa lata później na jego terenie otwarto muzeum pamięci.

Dom-muzeum rodziny Bubnovów

Iwanowo „Pałac Sztuki”

Kompleks teatralny, składający się z kilku sal: muzycznej, dramatycznej, lalkowej. Budowlę zaczęto wznosić w latach 30. XX wieku na fundamencie zabudowań klasztornych. Ze względu na poważne wady architektoniczne szybko zaczął się zapadać, co doprowadziło do kilkudziesięcioletniej odbudowy. Prace zakończono dopiero pod koniec lat 80. W rezultacie wielkość kompleksu wzrosła o 15%.

Iwanowo „Pałac Sztuki”

Klasztor Wwedeński

Klasztor, założony w 1991 roku. Zespół budynków klasztoru znajduje się w centrum Iwanowa wokół cerkwi Ofiarowania Marii Panny - zabytku architektury początku XX wieku. Mimo młodego wieku wspólnota może poszczycić się relikwiami: relikwiami Nowych Męczenników i wielu starożytnych świętych. Klasztor posiada wydawnictwo i drukarnię drukującą literaturę kościelną.

Klasztor Wwedeński

Klasztor Zaśnięcia

Klasztor powstał w 1998 roku wokół kościoła Wniebowzięcia NMP, wybudowanego w pierwszej połowie XIX wieku. Świątynia znajdowała się na cmentarzu, na terenie którego w czasach sowieckich zorganizowano ogród i teatr letni. Do 1995 roku budynek znajdował się w opłakanym stanie, ale po przekazaniu go Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej został odrestaurowany. Stopniowo w kościele zaczęli gromadzić się ludzie pragnący prowadzić życie zakonne. Tak więc trzy lata później powstał klasztor.

Klasztor Zaśnięcia

Katedra Przemienienia Pańskiego

Zespół architektoniczny w stylu rosyjskim, zbudowany w XIX wieku. Budynek został wzniesiony za pieniądze właściciela manufaktur tekstylnych M. N. Garelina według projektu moskiewskiego architekta A. S. Kamińskiego. Przez dość długi czas świątynia była jedynym funkcjonującym kościołem w Iwanowie, podczas gdy inne były zamknięte i zdewastowane. Odbudowa kompleksu rozpoczęła się niemal natychmiast po zakończeniu II wojny światowej. Dziś dekoracje wewnętrzne i zewnętrzne są w doskonałym stanie.

Katedra Przemienienia Pańskiego

Kościół żałosny

Świątynia z XIX wieku z czterospadową dzwonnicą, zbudowana w Dmitrowskiej Słobodzie (dziś jest to terytorium Iwanowa) kosztem miejscowych kupców. Zabytkowy budynek został zniszczony w latach 70. XX wieku, a na jego miejscu planowano wybudować kompleks sportowy. Nowoczesna świątynia – spadkobierczyni zniszczonej została wzniesiona w 1999 roku. Świątynia została nazwana na cześć jej głównego sanktuarium – obrazu Matki Bożej „Radości Wszystkich Smutnych”.

Kościół żałosny

cerkiew kazańska

Kościół został zbudowany w XVIII wieku jako pomieszczenie dla drukarni bawełnianej. Na początku XIX wieku nowy właściciel przedsiębiorstwa podjął decyzję o przekształceniu budynku w dom modlitwy dla społeczności staroobrzędowców. Do 1860 r. potajemnie odbywały się tam nabożeństwa. Na początku XX wieku budynek ponownie przebudowano i przekształcono w pełnoprawny kościół. W czasach sowieckich służył jako budynek mieszkalny. Po przekazaniu budynku Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej wznowiono nabożeństwa.

Cerkiew kazańska

Park Kultury i Wypoczynku. V. Tak. Stiepanowa

Publiczny park na terenie prywatnych majątków przemysłowca Garelina powstał po rewolucji. W 1925 roku władze postanowiły uporządkować teren, jednak prace rozpoczęto dopiero po zakończeniu II wojny światowej. W parku powstały atrakcje, parkiet taneczny, biblioteka, scena teatralna i kawiarnia. Na rzece Uvod zorganizowano przystań dla łodzi i plażę. Po przebudowie w 2013 r. plac ponownie stał się jednym z ulubionych miejsc wypoczynku mieszkańców.

Park Kultury i Wypoczynku. V. Tak. Stiepanowa