Armenia jest niewielka i górzysta, a jej znakiem rozpoznawczym są wczesnośredniowieczne klasztory w odludnych krajobrazach: wykuty w skale Geghard, Tatew, do którego prowadzi długa kolej linowa, i Chor Wirap z Araratem w tle. Erywań, zbudowany w dużej mierze z różowego tufu, sprawdza się jako baza dla niemal wszystkich.
Zebrane tu przewodniki obejmują Erywań i całą Armenię. Większość klasztorów to wypady jednodniowe, po dwie do czterech godzin w jedną stronę, a kierowca albo zorganizowana wycieczka bywają praktyczniejsze niż transport publiczny. Lato jest gorące w Erywaniu i przyjemne w górach; zima zamyka część wysokich przełęczy. Granice z Turcją i Azerbejdżanem są zamknięte, więc trasy lądowe prowadzą przez Gruzję albo Iran.