Top 25 - atrakcje Wołgogradu, Rosja

1 202
37 558

Wołgograd jest znany ze swojej wspaniałej postaci „Ojczyzna wzywa!” na Mamaev Kurgan i kompleksy pomników poświęconych epizodom Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. To bohaterskie miasto, które dzielnie przyjęło potężny atak niemieckich najeźdźców i zostało niemal doszczętnie zniszczone. Zwycięstwo w bitwie pod Stalingradem miało dla ZSRR kluczowe znaczenie, gdyż odmieniło cały przebieg kampanii kosztem życia niezliczonych dzielnych żołnierzy.

Wiele pomników wojennych przypomina mieszkańcom i turystom o tych trudnych czasach: Muzeum Panoramy Bitwy Stalingradzkiej, Aleja Bohaterów, Dom Pawłowa, Młyn Gerhardta opowiedzą o wydarzeniach strasznej wojny. Miasto zdaje się być przesiąknięte duchem heroizmu, który unosi się w muzeach, na ulicach i placach.

Co zobaczyć i gdzie pojechać w Wołgogradzie?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Mamaev Kurgan i rzeźba „Ojczyzna wzywa!”

Centralną kompozycją kompleksu pamiątkowego „Bohaterom bitwy pod Stalingradem” jest monumentalna rzeźba kobiety z mieczem w dłoniach na Mamaev Kurgan. Powstał w 1967 roku według projektu E. V. Vutechicha. Całkowita wysokość pomnika wynosi 85 metrów. Został zainstalowany 200 metrów od legendarnej 102. wysokości, o którą toczyły się zacięte walki przez 140 dni podczas bitwy pod Stalingradem.

Mamaev Kurgan i rzeźba „Ojczyzna wzywa!”

Muzeum Panorama „Bitwa pod Stalingradem”

Kompleks muzealny, otwarty w 1985 roku i składający się z dwóch poziomów. Na pierwszym piętrze znajduje się sama ekspozycja i repozytorium funduszy. Na drugim - panoramiczne płótno „Klęska wojsk nazistowskich pod Stalingradem”. Część eksponatów znajduje się na wolnym powietrzu: sprzęt wojskowy, kilka pomników oraz wieża czołgu. Co roku muzeum odwiedza około pół miliona osób.

Muzeum Panorama „Bitwa pod Stalingradem”

Milla Gerhardta

Młyn parowy z początku XX wieku, który został zniszczony podczas bitwy pod Stalingradem. Budynek nie został odrestaurowany dla upamiętnienia strasznych wydarzeń wojny. Jego ruiny wchodzą w skład Muzeum-Rezerwatu „Bitwa pod Stalingradem”. W pierwszych latach po zakończeniu walk część pomieszczeń młyna służyła jako pomieszczenia mieszkalne, co dobrze widać po zaklejonych oknach na starych fotografiach.

Milla Gerhardta

Centralny nasyp

Nabrzeże miejskie jest uważane za jedno z najlepszych na Wołdze. Składa się z dwóch poziomów: pierwszy przylega bezpośrednio do rzeki, drugi znajduje się w pobliżu zabudowy mieszkalnej. Miejsce zyskało nowoczesny wygląd w latach 50. XX wieku. Przed wojną nabrzeże służyło do przyjmowania statków towarowych, funkcjonowała też rzeczna stacja pasażerska. Dziś jest ozdobą Wołgogradu i główną bramą do miasta.

Centralny nasyp

Plac Poległych Bojowników

Centralny plac miejski, na którym przed rewolucją 1917 r. znajdowały się sklepy kupieckie i tawerny. Podczas bitwy pod Stalingradem stał się miejscem krwawych walk. Ku czci poległych żołnierzy, aby uhonorować ich odwagę i bohaterstwo, w 1963 roku zapalono tu Wieczny Płomień. Na placu znajdują się dwa masowe groby. Dziś otaczają go pomniki, budynki administracyjne, hotele i budynki mieszkalne.

Plac Poległych Bojowników

Aleja Bohaterów

Jeden z centralnych bulwarów Wołgogradu, składający się z trzech równoległych ulic. Pochodzi z nabrzeża Wołgi. Aleję pamięci zaczęto układać po wojnie, podczas odbudowy miasta z ruin. Postanowiono poświęcić ją obrońcom Ojczyzny, którzy bohatersko polegli w boju. Wzdłuż bulwaru stoją stele, na których wyryto nazwiska 127 bojowników, którzy do ostatniego tchu bronili Stalingradu.

Aleja Bohaterów

Dom Pawłowa

Budynek mieszkalny na placu. Lenina, słynącego z tego, że podczas bitwy pod Stalingradem grupa bojowników utrzymywała linię przez 58 dni, ukrywając się w jej murach. Żołnierzami dowodził starszy sierżant Ya. F. Pawłowa, stąd współczesna nazwa budynku. Dla narodu radzieckiego dom stał się symbolem wytrzymałości, niesamowitej odwagi i bohaterstwa, które ludzie mogą pokazać tylko w obronie ojczyzny.

Dom Pawłowa

Muzeum Sztuk Pięknych. I. I. Maszkowa

Ekspozycja została otwarta dla zwiedzających w 1963 roku. Dziś jest to jedyna galeria sztuki w Wołgogradzie. Kolekcja jest zbiorem dzieł XIX-XX wieku. Opiera się na eksponatach przekazanych z Państwowego Ermitażu, Państwowego Muzeum Historycznego i Galerii Trietiakowskiej. Osobna część muzeum poświęcona jest twórczości malarzy wołgogradzkich.

Muzeum Sztuk Pięknych. I. I. Maszkowa

Muzeum Pamięci i Historyczne

Kolekcja znajduje się na terenie dworu zbudowanego w 1903 roku, który kiedyś należał do kupieckiej rodziny Repnikowów. Sam budynek jest cennym zabytkiem architektury początku XX wieku, zbudowanym w nowym rosyjskim stylu z jaskrawoczerwonej cegły. Ekspozycja składa się z sześciu działów, w których prezentowane są obrazy, grafiki, fotografie, dokumenty i inne przedmioty z okresu wojny domowej i Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.

Muzeum Pamięci i Historyczne

Muzeum-rezerwat "Stara Sarepta"

Skansen o powierzchni 5 hektarów. Został zorganizowany w celu zachowania dziedzictwa architektonicznego XVIII-XIX wieku, a także ożywienia tradycji ludów regionu Wołgogradu. W Starej Sarepcie działają rosyjskie, tatarskie, niemieckie, kałmuckie, ukraińskie i białoruskie ośrodki narodowe. Na zbiory muzeum składają się eksponaty etnograficzne, archeologiczne i artystyczne.

Muzeum-rezerwat Stara Sarepta

Planetarium w Wołgogradzie

Planetarium zostało otwarte w 1954 roku

Planetarium w Wołgogradzie

Budynek straży pożarnej w Carycynie

Regionalny zabytek architektury XIX wieku pełniący funkcję wieży przeciwpożarowej. Zabytkowy budynek powstał w 1897 r., jednak został zniszczony w latach 30. XX wieku (według innej wersji podczas bitwy pod Stalingradem). Nowoczesny budynek pojawił się w 1995 roku, został odtworzony zgodnie z pierwotnym wyglądem. Obecnie w dawnej wieży strażackiej mieszczą się organy administracyjne.

Budynek straży pożarnej w Carycynie

Sobór Kazański

Świątynia została wzniesiona pod koniec XIX wieku ku czci ikony Matki Bożej Kazańskiej. Wcześniej w tym miejscu stał kościół z początku XVIII wieku, później drewniana kaplica. Budynek wzniesiono w stylu eklektycznym, łączącym w sobie maniery architektoniczne różnych epok. Być może dlatego wygląda tak świątecznie i elegancko. Katedra została odbudowana po wielu latach spustoszeń, jakie miały miejsce w okresie sowieckim.

Sobór Kazański

Kościół Wszystkich Świętych na Mamaev Kurgan

Świątynia przyjęła pierwszych parafian w 2005 roku, ale miejsce pod jej budowę poświęcił jeszcze w 1993 roku patriarcha Aleksy II. Budynek został wzniesiony niedaleko masowego grobu na Mamajew Kurgan, a gest ten miał dość głębokie znaczenie. Dziś jego złote kopuły lśniące w słońcu zdają się dopełniać kompozycję pamiątkową poświęconą bohaterom Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.

Kościół Wszystkich Świętych na Mamaev Kurgan

Fontanna „Sztuka”

Kompozycja zdobi centralny nabrzeże miasta. Mieszkańcom miasta znana jest również jako Fontanna Przyjaźni Narodów. Rzeźba przedstawia grupę trzech dziewcząt w strojach ludowych wykonujących jakiś taniec ludowy. Figury osadzone są na wysokim cokole, wokół którego biją strumienie wody. To miejsce jest poszukiwane podczas imprez towarzyskich i festiwali.

Fontanna „Sztuka”

Fontanna „Barmaley”

Historyczny „Barmaley” zdobił kiedyś centrum radzieckiego Stalingradu. Po raz pierwszy powstała w 1930 roku. Na pamiątkę tej fontanny w 2013 roku zainstalowano jej dwie kopie. Jedna znajduje się w pobliżu młyna Gerhardta, druga na placu przy dworcu. Kompozycja składa się z postaci tańczących dzieci, które tańczą wokół ogromnego krokodyla. Grupa rzeźbiarska powstała na podstawie opowieści K. Czukowskiego „Barmaley”.

Fontanna „Barmaley”

Pomnik Panikahe

Rzeźba poświęcona jest Michaiłowi Panikakha, bohaterowi Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Podczas obrony 102. wysokości rzucił się z koktajlem Mołotowa na jeden z niemieckich czołgów i wysadził go, uniemożliwiając w ten sposób wrogom zdobycie przyczółka na Mamaev Kurgan. Pomnik wykonany jest w formie 6-metrowej figury, zastygłej w stanowczej pozie i gotowej w każdej chwili do startu. Tak rzeźbiarze widzieli bohatera podczas jego śmiertelnego rzutu.

Pomnik Panikahe

Pomnik Lenina

Przy samym wejściu do Kanału Wołga-Don znajduje się 27-metrowy pomnik Lenina na 30-metrowym granitowym cokole. Został wykonany przy użyciu tej samej technologii, co „The Motherland Calls!”. Pomnik został zbudowany w 1973 roku, wcześniej na jego miejscu stał pomnik I. Stalina, który został rozebrany w 1969 roku. Dziś pomnik jest obiektem dziedzictwa kulturowego Federacji Rosyjskiej.

Pomnik Lenina

Winda w Wołgogradzie

Niezwykły budynek przemysłowy zbudowany w 1940 roku jest dziś ważnym zabytkiem historycznym ze względu na rolę, jaką odegrał podczas bitwy pod Stalingradem. W latach 1942 i 1943 toczyły się o obiekt zacięte walki, w wyniku których budynek został poważnie uszkodzony. W 1977 r. ustawiono tu pomnik żołnierzy-obrońców miasta.

Winda w Wołgogradzie

Budynek dworca kolejowego

Stacja na odnodze Wołgi, która jest uważana za zabytek architektury. Nowoczesny budynek wzniesiono w 1954 roku w miejscu starego murowanego obiektu z końca XIX wieku, całkowicie zniszczonego podczas bitwy pod Stalingradem. Stacja została zbudowana w klasycznym stylu epoki stalinowskiej z nieodłączną powagą i monumentalnością. Do dekoracji hojnie używano marmuru i granitu.

Budynek dworca kolejowego

Metrotram

Miejski system kolei miejskiej z elementami metra, składający się z 22 stacji. Całkowita długość oddziału to ponad 17 km. Jego historia rozpoczęła się wraz z otwarciem zajezdni tramwajowej w 1971 roku. Według niektórych zachodnich magazynów metrotram jest jedną z najciekawszych tras tramwajowych na świecie ze względu na fakt, że wiele jego odcinków przebiega podziemnymi tunelami.

Metrotram

Stacja rzeczna

Stacja rzeczna Wołgograd jest uważana za największą nie tylko w Rosji, ale w całej Europie. Został zbudowany w drugiej połowie XX wieku. Jego molo jest przeznaczone dla 6 statków, wewnątrz znajduje się przestronna sala koncertowa na 1000 widzów. Stąd można wybrać się na przyjemny spacer wzdłuż Wołgi wygodną łodzią. Dziś stacja jest bardziej centrum rozrywki niż pełnoprawnym węzłem komunikacyjnym.

Stacja rzeczna

Kanał Wołga-Don

Kanał łączy dwie duże arterie wodne europejskiej części Rosji - Wołgę i Don, rozciąga się na długości 101 km. W budowie brali udział niemieccy jeńcy wojenni, więźniowie, zdemobilizowani żołnierze oraz cywilni studenci wyższych uczelni – w sumie przy pracy pracowało około miliona osób. Być może dlatego kanał został wykopany w rekordowo krótkim czasie 4,5 roku.

Kanał Wołga-Don

Wołżskaja HPP

Największa elektrownia wodna w europejskiej części Rosji. Został wzniesiony w 1961 roku jako część kaskady Wołga-Kama. Działalność przedsiębiorstwa przynosi korzyści ludziom, ale szkodzi środowisku, ponieważ utrudnia tarło bieługi, jesiotra i innych gatunków rzecznych. Wspaniałą konstrukcję można podziwiać tylko z brzegu, ponieważ przejście i filmowanie na terenie elektrowni wodnej jest zabronione.

Wołżskaja HPP

rzeka Wołga

Największa arteria wodna w Europie (i jedna z największych na całej planecie), ciągnąca się przez 3,5 tys. km. od regionu Tweru po Morze Kaspijskie. Nad jego brzegami leżą liczne miasta, w tym te liczące ponad milion mieszkańców. Nadmorskie krajobrazy Wołgi są śpiewane w wielu dziełach rosyjskich klasyków i przedstawiane na płótnach artystów, ponieważ ludzie od dawna podziwiali wielkość i moc tej rzeki.

Rzeka Wołga