Top 20 - atrakcje Stawropola, Rosja

1 333
33 614

Stawropol pojawił się w miejscu twierdzy wojskowej zbudowanej w XVIII wieku w celu ochrony granic Imperium Rosyjskiego przed najazdami górali. Stopniowo przekształciło się w jedno z kluczowych miast Północnego Kaukazu. Jego zabytki historyczne pochodzą z okresu XIX-XX wieku: kościoły, place, pomniki, stare kamienne domy - większość zabytków znajduje się w starej części miasta w dzielnicy Oktyabrsky.

Główną ulicą turystyczną jest malownicza Aleja Karola Marksa, schodząca ze Wzgórza Fortecznego do Bramy Tyfliskiej i dworca kolejowego. To tutaj można zobaczyć historyczną zabudowę urbanistyczną, składającą się z rezydencji o malowniczych fasadach, ozdobionych ozdobnymi wieżami i sztukaterią.

Co zobaczyć i gdzie pojechać w Stawropolu?

Najciekawsze i najpiękniejsze miejsca na spacery. Zdjęcia i krótki opis.

Pomnik Żołnierza-Czerwonej Gwardii

Postać „Budennowca” została umieszczona na Wzgórzu Fortecznym w latach 70. XX wieku na cześć wyzwolenia Stawropola spod władzy Białej Gwardii podczas wojny domowej. Siedmiometrowy pomnik jest jednym z rozpoznawalnych symboli Stawropola – jest popularnym miejscem spotkań, randek, spacerów i wycieczek. Przed pomnikiem znajduje się plac, a za nim taras widokowy, z którego widać północno-zachodnią dzielnicę miasta.

Pomnik Żołnierza-Czerwonej Gwardii

„Namiot Khoperskaya” i część muru twierdzy

Stawropol powstał w XVIII wieku jako twierdza obronna, która później otrzymała nazwę „bramy Kaukazu”. Do dziś zachowały się jedynie pozostałości kamiennych obwarowań. W latach 70. obok miejsca zachowanego muru twierdzy wzniesiono pomnik „Namiot Choperski”, wykonany w formie namiotu obozowego na cokole. Na bocznych ścianach pomnika znajdują się tablice z planem twierdzy Stawropol, wewnątrz symboliczny klucz do miasta.

„Namiot Khoperskaya” i część muru twierdzy

Plac Aleksandra

Jeden z centralnych i najbardziej ruchliwych placów miejskich, nazwany w połowie XIX wieku na cześć cesarza Aleksandra II, który swoją wizytą zaszczycił Stawropol. Druga nazwa miejsca to Plac Anioła. Pośrodku znajduje się stela z postacią anioła stróża miasta, wokół znajdują się restauracje, urzędy i sklepy, co przyciąga miłośników zakupów i pieszych wędrówek.

Plac Aleksandra

Memoriał „Ogień wiecznej chwały”

Pomnik został odsłonięty w 1967 roku u podnóża Góry Fortecznej. Znajduje się w miejscu zbiorowej mogiły żołnierzy poległych w walkach o wyzwolenie Stawropola podczas II wojny światowej. Pomnik to monolityczna ściana z wyrytymi na niej surowymi twarzami dwóch żołnierzy i kobiety, symbolizującymi Ojczyznę. Przed płaskorzeźbami na granitowym cokole znajduje się Wieczny Płomień.

Memoriał „Ogień wiecznej chwały”

Stawropolskie Muzeum Krajoznawcze

Zbiory muzealne znajdują się na terenie dawnych centrów handlowych z XIX wieku. Instytucja powstała w 1905 roku, przez pewien czas była jedynym muzeum na Kaukazie Północnym. W czasie II wojny światowej i okupacji kontynuował pracę, mimo że jego ekspozycja została poważnie zniszczona. Obecnie w zasobach znajduje się ponad 300 tysięcy eksponatów, które tworzą kolekcje przyrodnicze, etnograficzne i historyczne.

Stawropolskie Muzeum Krajoznawcze

Galeria sztuki P. M. Grechishkina

Galeria sztuki mieści się w budynku dawnego meczetu w centralnej części Stawropola. Jej kolekcja składa się głównie z prac malarza P. M. Grechishkina, który w 1987 roku, po zakończeniu swojej indywidualnej wystawy, podarował miastu ponad 160 swoich obrazów. W galerii prezentowane są także obrazy innych artystów - łącznie około 500 eksponatów. Wśród nich są ciekawe dzieła młodych mistrzów Stawropola.

Galeria sztuki P. M. Grechishkina

Galeria sztuki „Parszyn”

Prywatne muzeum sztuki współczesnej i przestrzeń artystyczna o stylowym wystroju. Jest przystosowany do organizowania wystaw o różnych formatach i pozycjonuje się jako szczególna przestrzeń twórcza. Na jego terenie odbywają się nie tylko wernisaże, ale także kameralne spektakle teatralne, koncerty i imprezy „dla elit”. Wewnątrz panuje atmosfera modnego salonu artystycznego.

Galeria sztuki „Parszyn”

Regionalne Muzeum Sztuk Pięknych

Zbiory muzealne znajdują się w kamiennym dworze z przełomu XIX i XX wieku. Galeria posiada najbogatszy fundusz dzieł sztuki na Północnym Kaukazie. W jego salach można podziwiać dzieła Lewitana, Wasniecowa, Bryulłowa Kuindzhi, Aiwazowskiego. Na uwagę zasługuje również dział rękodzieła artystycznego, w którym znajdują się obiekty sztuki ludowej i sztuki współczesnej.

Regionalne Muzeum Sztuk Pięknych

Muzeum Historii Kozaków

Obiekt znajduje się w pobliżu dworca kolejowego. To nie tylko wystawa, ale także pełnoprawne centrum kulturalne Kozaków Stawropolskich. Kolekcja powstała na podstawie prywatnej kolekcji atamana V. A. Esaułowa. Zwiedzających wita od ściany do ściany diorama przedstawiająca twierdzę Stawropol z XVIII wieku, ciekawe kolekcje broni z różnymi szablami kozackimi, ikony i stare księgi.

Muzeum Historii Kozaków

Muzeum-majątek V.I. Smirnowa

Muzeum imienia artysty V. I. Smirnova mieści się w kamiennym domu z połowy XIX wieku. Malarz kupił go w 1889 roku, później osiedlił się w nim słynny działacz kultury Kosta Chetagurow. W latach 70. na terenie domu zorganizowano Narodowe Muzeum Literackie. Po gruntownym remoncie budynku w 2000 roku ponownie uzyskał on historyczny wygląd, wiele wysiłku włożono także w odtworzenie wnętrz.

Muzeum-majątek V.I. Smirnowa

Teatr Dramatyczny im. M. Yu. Lermontow

Jedyna scena dramatyczna w Stawropolu (i pierwsza na Kaukazie Północnym), założona w połowie XIX wieku. Od 1910 r. przedstawienia odbywają się w budynku wzniesionym kosztem miejscowych kupców. Od 1964 roku zespół przeniósł się do nowoczesnego budynku, aw starym mieściła się filharmonia. Scena odgrywa ogromną rolę w życiu kulturalnym miasta. Na afiszu zawsze pojawiają się klasyczne produkcje dramaturgów rosyjskich i zagranicznych.

Teatr Dramatyczny im. M. Yu. Lermontow

Sobór Kazański

Kościół katedralny miasta, zbudowany w latach czterdziestych XIX wieku i zniszczony w latach trzydziestych XX wieku. Budynek został odrestaurowany na starych fundamentach już w 2000 roku. Pierwsza katedra miała okazałą dzwonnicę, dwukrotnie dłuższą niż główny budynek. Współczesny projekt nie zakładał pełnego powrotu do historycznego wyglądu, dlatego nowa dzwonnica okazała się znacznie skromniejsza.

Sobór Kazański

Katedra Andrzeja

Świątynia została zbudowana pod koniec XIX wieku według projektu G. P. Kuskowa zamiast drewnianego kościoła św. Andrzeja Pierwszego Powołanego. Malarz i poeta Kosta Khetagurov pracował nad malowaniem ścian wewnętrznych. Po zamknięciu w latach 30. XX wieku katedrę zamieniono na archiwum, po wcześniejszym zniszczeniu górnej kondygnacji dzwonnicy. Usługi wznowiono w 1942 roku w czasie okupacji. Budowla została zbudowana w stylu rosyjsko-bizantyjskim z wydatną centralną kopułą i bogato zdobioną fasadą.

Katedra Andrzeja

Budynek dworca kolejowego

Współczesny budynek dworca kolejowego powstał w latach 40. XX wieku, gdyż poprzedni budynek z końca XIX wieku został zniszczony w czasie wojny. Należy zauważyć, że chociaż został wykonany w innym stylu, nadal nie ustępował pięknem historycznemu. I nawet dziś stawropolski dworzec kolejowy można uznać za jedną z pereł architektonicznych miasta - jego fasadę zdobią ażurowe sztukaterie, łukowate przejścia i klasyczne kapitele.

Budynek dworca kolejowego

Brama Tyfliska

Łuk Triumfalny, zbudowany na cześć 30. rocznicy zwycięstwa w Wojnie Ojczyźnianej 1812 roku i ku chwale rosyjskiej broni. Brama znajdowała się na początku traktu tyfliskiego, skąd w XIX wieku wyruszały w kierunku Władykaukazu powozy pod protekcją Kozaków. Pomnik został zniszczony w latach 30. XX wieku. W 1998 roku przywrócono go do pierwotnego miejsca w jego historycznym wyglądzie, wykorzystując stare fotografie i rysunki.

Brama Tyfliska

zimne źródła

Kompleks pamięci, położony w miejscu naturalnych źródeł w lesie Tamanskaja Dacza. W XIX i XX wieku woda z tych źródeł dostarczana była do miejskiej sieci wodociągowej. Teraz źródła nie są wykorzystywane do tych celów, a miejsce, w którym wypływają na powierzchnię, jest związane z pomnikiem o tej samej nazwie, stworzonym ku pamięci mieszkańców Stawropola, którzy zginęli w czasie okupacji niemieckiej.

Zimne źródła

„Niemieckie mosty”

Pozostałości wiaduktów i mostów w okolicach Stawropola, zbudowanych na początku XX wieku i będących częścią linii kolejowej Armavir-Tuapse, która została częściowo zniszczona podczas wojny domowej. Konstrukcje nazwane „niemieckimi” wynikały z faktu, że w ich opracowaniu brali udział inżynierowie z Europy, w szczególności z Niemiec. Niektóre mosty działają do dziś.

„Niemieckie mosty”

Zooegotarium regionalne w Stawropolu

Wildlife Museum, Zoo, w którym można zobaczyć egzotycznych przedstawicieli fauny. Węże z Ameryki Południowej, krokodyle, żółwie, kameleony, małpy, pawie - łącznie ponad 70 gatunków. Mieszkańcy przetrzymywani są w szklanych terrariach umieszczonych w zaciemnionych pomieszczeniach i udekorowanych naturalnymi i sztucznymi materiałami, aby stworzyć siedlisko zbliżone do naturalnych.

Zooegotarium regionalne w Stawropolu

Park Zwycięstwa

Główny park miasta, położony w regionie południowo-zachodnim, z typowymi dla tego miejsca atrakcjami, kawiarniami, boiskami sportowymi. Jest też klub jeździecki i park wodny. W centrum znajduje się główna aleja, ozdobiona „żywymi” rzeźbami zieleni i kwiatów, klombów, trawników. Wieczorami gra tu muzyka i zapalają się światła. Park może być dość zatłoczony w weekendy i święta.

Park Zwycięstwa

Park Centralny

Kolejna strefa rozrywki i spacerów dla mieszkańców z atrakcjami i zacienionymi alejkami. Jego historia rozpoczęła się w XIX wieku, kiedy stał tu dwór generała A. A. Welyaminova, otoczony malowniczym ogrodem. Już wtedy w parku znajdowały się ozdobne klomby, sztuczne oczka wodne, ławeczki, podest dla orkiestry oraz altana z balkonem. Najlepsi ogrodnicy opiekowali się terytorium. W czasach sowieckich plac wielokrotnie otrzymywał tytuł „Najlepszego Parku ZSRR”.

Park Centralny